Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അടിയും സുനിതയുടെ ആഴങ്ങളിൽ, കൃത്യമായി ആ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ തന്നെ ചെന്ന് ആഞ്ഞു പതിച്ചു. വെളിച്ചെണ്ണയുടെ വഴുവഴുപ്പിൽ ആ പെരുംകുണ്ണ അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ തുളയ്ക്കുള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ താളത്തിൽ പായുകയായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്ന് സുനിതയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ താനേ മേലോട്ട് മറിഞ്ഞു. കാലുകൾ വേണുവേട്ടന്റെ അരക്കെട്ടിൽ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് മുറുകി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ പേശികൾ ആ പെരുംകുണ്ണയെ ആഞ്ഞു പിണഞ്ഞു മുറുക്കി.
​സുനിത: "ആാാാാാാഹ്... വേണുവേട്ടാ... എനിക്ക്... എനിക്ക് വരുന്നു! ഹാവൂ... സ്വർഗ്ഗം... സ്വർഗ്ഗം കാണുന്നു! നിർത്തല്ലേ... ആഞ്ഞുതന്നെ... ആാാാാഹ്!"

​അവളുടെ ആ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശീല്ക്കാരം മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു. സുനിത തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രതിമൂർച്ചയുടെ കൊടുമുടിയിലായിരുന്നു.

​സുനിതയുടെ ആ മുറുക്കവും ആവേശവും കണ്ടപ്പോൾ വേണുവേട്ടന്റെ നിയന്ത്രണവും പാടെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. എട്ടു വർഷത്തോളം തന്റെ ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ചിരുന്ന ആ പ്രണയവും കാമവും ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു.

​വേണുവേട്ടൻ: "സുനിതേ... ഇതാ... എനിക്കും... ആാാാഹ്!"

​അദ്ദേഹം തന്റെ അരക്കെട്ട് അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആഞ്ഞു അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഒരു സെക്കൻഡ് അവിടെ നിശ്ചലമായി നിന്നു. പിന്നാലെ, എട്ടു വർഷമായി കെട്ടിക്കിടന്നിരുന്ന ആ ചൂടുള്ള ലാവ അവളുടെ ആ വടിച്ചു മിനുക്കിയ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി.

ഓരോ തുള്ളിയും അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ ഭിത്തികളിൽ ആഞ്ഞു പതിച്ചു.

​ആ ആഴത്തിലുള്ള ചൂട് അനുഭവിച്ചപ്പോൾ സുനിത ഒരു തളർച്ചയോടെ കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.

വേണുവേട്ടൻ തന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ അവളുടെ നഗ്നമായ മേനിയിലേക്ക് നൽകിക്കൊണ്ട് ആ ആവേശത്തിൽ തളർന്നു കിടന്നു.  അവരുടെ ശ്വാസം മാത്രം മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂക്കൾ