Chapter Title : പുഷ്പാർച്ചനയും തൃമധുരവും [കൊമ്പൻ]

ദാഹിച്ചു. കുളിമുറിയുടെ കതക് കുറ്റിയിട്ടില്ല എന്ന കാര്യവും അവളപ്പോൾ ആണോർത്തത്. അവൾ കുറ്റിയിടാന്‍ വേണ്ടി വാതിലിൽ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്ന നേരം സിദ്ധുവിന്റെ മുഖത്ത് ചമ്മലുണ്ടായിരുന്നു, അവനും കണ്ണാടി നോക്കി സ്വയം ചീത്തവിളിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൾക്ക് ചിരിപൊട്ടി. വാപൊത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ബാത്രൂം ഡോർ അടച്ചു. ശേഷം അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് വലതു കൈയിലെ നടുവിരൽ കൊണ്ടൊന്നു തൊട്ടതും, ക്‌ളീൻ ഷെവ്ചെയ്ത പൂറിലെ ഇതളുകൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. കണ്ണിറുക്കി അടച്ചുകൊണ്ട് എന്നും രാത്രിയിലെന്ന പോലെ ഒരു രതിമൂർച്ഛയിലണയാന്‍ അവൾ മോഹിച്ചു. പക്ഷെ മകൻ പുറത്തുള്ളത് അവൾക്കൊരു ചമ്മലുള്ളവളാക്കി. ആയതിനാൽ പിയേഴ്സ് സോപ്പ് കൊണ്ട് ദേഹത്തെ പതപ്പിച്ചു ഇടയ്ക്കു കൈകൊണ്ട് കൊഴുത്ത മുലകളെ ഞെരിച്ചുംഅവൾ കുളി പൂർത്തിയാക്കി.

തുടവരെയുള്ള ഇളം നീല നിറമുള്ള സോഫ്റ്റ് ആയ ടവൽ ഉടുത്തു കൊണ്ട് അവൾ ബാത്റൂമില് നിന്ന് നനഞ്ഞ കാലെടുത്തു മുറിയിലേക്ക് വെച്ചു. സിദ്ധുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അമ്മയുടെ നനഞ്ഞ ദേഹത്ത് അരിച്ചിറങ്ങുന്നണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെമുലകൾ പാതിയും പുറത്തായിരുന്നു. മുലച്ചാലും അതിലൂടെ ഒഴുകുന്ന നനവും അമ്മയുടെ വിരിച്ചിട്ട കറുത്ത മുടിയും അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് വിരുന്നായി.

അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “എന്താടാ നോക്കുന്നെ കണ്ണടയ്ക്ക്!” “അയ്യടാ ഞാൻ നോക്കും.എന്റെയാണ്…” സിദ്ധു അവന്റെ കൈ രണ്ടും ഇടുപ്പിൽ കുത്തി പറഞ്ഞു അത്രക്കായോ. എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് മുലകളെ അമർത്തിയ ശേഷം അവനെ തള്ളിയതും തിരിച്ചും അവൻ അമ്മയെ തള്ളി. അവളുടെ ടവൽ ഇപ്പൊ അഴിയുമഴിയും എന്ന വിധമായിരുന്നു. അതെങ്ങാനും അഴിഞ്ഞാലുള്ള അവസ്‌ഥ ആലോചിക്കാൻ രണ്ടു പേർക്കും വയ്യ.

ഉന്തും തള്ളും കൊണ്ട് അർച്ചനയെ സിദ്ധു അവന്റെ ബെഡിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. എന്നിട്ടവനും ബെഡിലേക്ക് എടുത്തു ചാടി.

“പോയി വാതിലടച്ചിട്ട് വാ” നാണം കൊണ്ട് അർച്ചനയുടെ പാതിവൃത്യം മുക്കാല്‍ഭാഗം ഉരുകി ഒലിച്ചു പോയിട്ടും ബാക്കിയുള്ളത് കൊണ്ടവൾ വിക്കി പറഞ്ഞു.

അവളുടെയുള്ളിൽ നൂറായിരം ചോദ്യമുയർന്നു. താനെന്തു ഭാവിച്ചാണ്? പ്രതികാരമാണോ? ഒരിക്കലുമല്ല, അതിനിത്രയും വർഷം തനിക്കു കാത്തിരിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലലോ, എപ്പോഴേ മറ്റൊരാൾക്ക് കിടന്നു കൊടുത്തുകൊണ്ട് തന്റെമനസിലൊരു വിജയിച്ചിരി ചിരിക്കാമായിരുന്നു, ഇതതിലുമൊക്കെ എത്രയോ മേലാണ്.

“അമ്മെ….”

“സിദ്ധു….” അവൾ അവന്റെ ചെവിയിൽ ചുണ്ടു ഉരച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു.