Chapter Title : പുഷ്പാർച്ചനയും തൃമധുരവും [കൊമ്പൻ]
“അമ്മെ ഇന്നിനി എങ്ങോട്ടും പോണ്ട. ഇവിടെ എന്റെ കൂടെ കിടന്നാ മതി. അതാവുമ്പോ രാത്രി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു കരയണ്ടല്ലോ!”
“മോനെ നീ!”
“എനിക്കെല്ലാം മനസിലാകുന്ന പ്രായമായമ്മേ, അച്ഛൻ.......... വേണ്ട നമുക്ക് കഴിഞ്ഞതൊക്കെ മറക്കാം. അച്ഛൻ അവിടെ കഴിഞ്ഞോട്ടെ. ഞാൻ വേഗം പടിച്ചു ജോലി വാങ്ങാൻ നോക്കാം, എന്നിട്ട് അമ്മയേം കൂട്ടി എവിടെയെങ്കിലും പോകാം. ഞാനും അമ്മയും മാത്രം.!”
അർച്ചന സന്തോഷം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കാൻ വയ്യാതെ കരഞ്ഞതും, വിരൽകൊണ്ട് ആ കണ്ണീർ തുള്ളികളെ സിദ്ധു കൈകൊണ്ട് തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു. “വേണ്ട ഇനിയെന്റെ പെണ്ണ് കരയണ്ട, വേണേൽ നമ്മൾ രണ്ടാളും കൂടെ കോർക്കുമ്പോ ഇച്ചിരി കരഞ്ഞോ…”
“വേണോ മോന്റെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞിട്ട് പോരെടാ അതൊക്കെ, ഇപ്പൊ നിനക്ക് കൊതി തീരെ പ്രേമിച്ചോ, എത്രവേണേലും ചുംബിച്ചോ… അത് മാത്രം.”
“പ്ലീസ് അമ്മ, ഒരിക്കൽ മാത്രം!!”
“ഒന്നുകൊണ്ട് നീ നിർത്തുമോ.?!!!!”
ആ ചോദ്യത്തിന് എങ്ങനെയുത്തരം പറയണമെന്ന് അറിയാതെ സിദ്ധു ചിരിച്ചതും അർച്ചന അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകോർത്തുകൊണ്ട് ഒരു മലക്കം മറിഞ്ഞു. ഇപ്പൊ അർച്ചനയുടെ അടിയിൽ ആയി സിദ്ധു.
“ഇന്ന് അച്ഛൻ, എന്റെ കോളേജിലെ ലിസ്സി ടീച്ചറെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോണത് കണ്ടു മ്മാ, സങ്കടം വന്നു, ദേഷ്യമാണ് അയാളോട് എനിക്ക്. അമ്മ അച്ഛനെയോർത്തു കരഞ്ഞ കണ്ണീർ മുഴുവനും മുത്തുപൊഴിയുന്ന ചിരികളായി എനിക്ക് മാറ്റണം, രാവും പകലും ഈ കട്ടിലിൽ കിടന്നു അമ്മയുടെ തുടകൾ വിറച്ചു പൂറിൽ കൂടെ ചീറ്റി തെറിപ്പിക്കണം എനിക്ക്.” അമ്മയുടെ കുണ്ടിയിൽ ഇരുകയ്യും അമർത്തിപ്പിടിച്ചു ഞെക്കിയുടച്ചുകൊണ്ട് സിദ്ധു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. അർച്ചനയുടെ മുഖം അവന്റെ മുഖത്താകമാനം സന്തോഷം കൊണ്ട് മുത്തികൊണ്ടിരുന്നു.
“അമ്മ ഐ ലവ് യു”
പിന്നെ അവിടെ ഒരു മത്സരം തന്നെയായിരുന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും ആർത്തിപൂണ്ട ചുണ്ടും നാവും തമ്മിൽ ഒത്തിരി നേരം ചപ്പി നുണഞ്ഞു തിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അർച്ചന സിദ്ധുവിന്റെ മുഖത്താകെ നക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ പൊന്നോമന പുത്രന്റെ കഴുത്തു മുതൽ മുകളിലേക്കു നക്കി നുണഞ്ഞു കൊണ്ടു അവന്റെ മുഖത്തും കഴുത്തിലും പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ ആർത്തിയോടെ രുചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ സിദ്ധുവിന്റെ മുഖത്താകെ അമ്മയുടെ തുപ്പൽ തിളങ്ങി നിന്നു. എത്ര തിന്നിട്ടും മതിവരാതെ പോലെ
💬 Comments
View all comments