Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

കാറ്റ് പുഷ്പയുടെ കരുത്തുറ്റ ശരീരത്തെ തഴുകി കടന്നുപോയി.

ചൈനയിലേക്കുള്ള തന്റെ വലിയ യാത്രയ്ക്ക് മുൻപ്, തന്റെ സർവ്വസ്വവുമായ ശ്രീവല്ലിയോടൊപ്പം ചിലവിടുന്ന ഈ നിമിഷങ്ങൾ പുഷ്പയ്ക്ക് വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

​ശ്രീവല്ലി അവന് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും ഒപ്പം ഒരു ചെറിയ പരിഭവവും കലർന്നിരുന്നു. പുഷ്പ തന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ മൃദുവായ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി.

​പുഷ്പ: "എന്താ ആമി... ഈ പുഷ്പരാജിന്റെ മുഖത്തോട്ട് നോക്കാൻ ഇത്ര നാണമോ?"

​ശ്രീവല്ലി: (മെല്ലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു) "നാണമല്ല സാമി...

നിങ്ങൾ നാളെ പോവുകയല്ലേ? ഈ നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് പറ്റി ഇങ്ങനെ എത്ര നേരം ഇരിക്കാൻ പറ്റും എന്നാ ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നത്."

​പുഷ്പ അവളെ വാരിപ്പുണർന്നു.

അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ശ്രീവല്ലിയിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു. അവൾ അറിയാതെ ഒരു ശീൽക്കാരത്തോടെ അവനെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

​പുഷ്പ: "ആമി... ഈ കാടും മലയും എല്ലാം കീഴടക്കിയവനാ ഈ പുഷ്പരാജ്. പക്ഷേ നിന്റെ ഈ ഒരൊറ്റ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ തോറ്റുപോകുവാടീ..."

​അവൻ അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് അമർന്നു. ആ ചുംബനത്തിൽ ലോകം തന്നെ മറന്നുപോയ നിമിഷം. ശ്രീവല്ലിയുടെ കൈകൾ പുഷ്പയുടെ നരച്ച മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ അലഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന നേർത്ത മൂളലുകൾ ആ മുറിയുടെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു

.

​ശ്രീവല്ലി: (കിതപ്പോടെ) "സാമീ... എന്നെ വിട്ടു പോകല്ലേ..."

​പുഷ്പ: "ഒരിക്കലുമില്ല ആമി. ഈ പുഷ്പയുടെ ശ്വാസം നിൽക്കുന്നത് വരെ നീ എന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും. നീയാണ് എന്റെ കരുത്ത്."

​അവർക്കിടയിൽ വാക്കുകൾക്ക് പ്രസക്തിയില്ലാതായി. ശരീരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആവേശകരമായ സംഗമത്തിൽ ആ മുറി സാക്ഷിയായി. പുഷ്പയുടെ കരുത്തും ശ്രീവല്ലിയുടെ സമർപ്പണവും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ അതൊരു പ്രണയകാവ്യമായി മാറി.

വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുമണികൾ പോലെ അവരുടെ ചർമ്മത്തിൽ തിളങ്ങി. ഓരോ സ്പർശനത്തിലും പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത ഇരുവരും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.

​നേരം പുലരാൻ മിനിറ്റുകൾ മാത്രം ബാക്കിനിൽക്കെ, പരസ്പരം പുണർന്ന് അവർ കിടന്നു. പുഷ്പയുടെ കൈകൾക്കിടയിൽ സുരക്ഷിതയാണെന്ന ബോധ്യം ശ്രീവല്ലിക്ക് ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.

മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം അത്യന്തം ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു.

പുഷ്പയുടെ പരുക്കൻ കൈകൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പടർന്നപ്പോൾ അവളിൽ ഒരു വിറയൽ ആപാദചൂഡം പടർന്നു. പുഷ്പയുടെ കരുത്താർന്ന നെഞ്ചിലേക്ക് അവൾ കൂടുതൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു.

​ശ്രീവല്ലി: (കിതപ്പോടെ, അവന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു) "സാമീ... ഈ ശ്വാസം മുട്ടുന്നു... എങ്കിലും എന്നെ വിടല്ലേ..."

​പുഷ്പ അവളിലെ പെണ്ണിനെ ഉണർത്തുന്ന