Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

ഇടിമിന്നലും സാക്ഷിയാക്കി, പകയുടെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ഒരു പുതിയ അധ്യായം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

മഴയുടെ തണുപ്പ് മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചുകയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുതപ്പിനുള്ളിലെ ആ ചൂടിൽ, ശ്രീവല്ലി കേശവനോട് ചേർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ അവൾ പോലുമറിയാതെ അവർക്കിടയിലെ ശാരീരികമായ അകലം ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു. പതുക്കെ, കേശവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ സാരിക്കിടയിലൂടെ താഴ്ന്ന് പോയി അവളുടെ ചന്തിയിൽ അമർന്നു. ആ ചലനം അറിഞ്ഞതും ശ്രീവല്ലി ഒന്ന് ഞെട്ടി അവനെ നോക്കി.

​ശ്രീവല്ലി: (കുസൃതിയോടെ കണ്ണിറുക്കി) "അല്ല കേശവാ... നീയിത് എന്ത് കാണിക്കുവാ?

ഇതാണോ നിന്റെ ആശ്വാസം കൊടുക്കൽ?"

​അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് കേശവൻ പെട്ടെന്ന് പരുങ്ങിപ്പോയി. അവൻ ആകെ വിയർത്തു.

​കേശവൻ: "അയ്യോ... സോറി ഏട്ടത്തീ, അത്... അത് അറിയാതെ പറ്റിയതാ. ഞാൻ കൈ മാറ്റിക്കോളാം."

​അവൻ ചമ്മലോടെ കൈ പിൻവലിച്ചു. പക്ഷേ, അവന്റെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ താഴ്ന്ന് ആ പച്ച ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളിൽ ചെന്നു തറച്ചു. ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ താളത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന ആ മാറിടത്തിന്റെ വശ്യതയിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.

​ശ്രീവല്ലി: "എന്താടാ കേശവാ... നോട്ടം അങ്ങോട്ടാണല്ലോ? അവിടെ എന്താ ഇത്ര പ്രത്യേകത?"

​കേശവൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാമവും ആരാധനയും ഒരുപോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​കേശവൻ: "സത്യം പറയാമല്ലോ ഏട്ടത്തീ... പുഷ്പ ശരിക്കും ഭാഗ്യം ചെയ്തവനാണ്. നാട്ടുകാർക്കൊക്കെ അയാൾ വലിയ ആളായിരിക്കാം , പക്ഷേ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഇത്രയും വലിയൊരു സ്വത്തൊക്കെ ഇങ്ങനെ സ്വന്തമാക്കി അനുഭവിക്കാൻ ഭാഗ്യം കിട്ടിയ ആളാണ് അയാൾ എന്നാണ്. ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടാൻ പുണ്യങ്ങൾ ഒരുപാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവണം."

​അവന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ശ്രീവല്ലിക്ക് ലജ്ജയും അതോടൊപ്പം ഒരു ആത്മസംതൃപ്തിയും തോന്നി. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ മഴയത്ത്, കേശവന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും അവളുടെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ആളിപ്പടർത്തുകയായിരുന്നു.

കേശവന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശത്തിന് അണപൊട്ടിയതുപോലെയായിരുന്നു. അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവന്റെ കൈകൾ വീണ്ടും ചലിച്ചു തുടങ്ങി. പതുക്കെ അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, ആ പച്ച ബ്ലൗസിന്റെ താഴെ