Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

നടന്നു. ചുറ്റും നിന്ന സ്ത്രീകൾ പേടിച്ച് മാറി.

​ഷെഖാവത്ത്: (ഉച്ചത്തിൽ, എല്ലാവരും കേൾക്കെ) "എന്താടാ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്? പട്ടാപ്പകൽ നടുറോഡിൽ വ്യഭിചാരം നടത്തുകയാണോ നിങ്ങൾ?"

​ആ വാക്ക് കേട്ടതും ശ്രീവല്ലി ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "സാറേ... നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? ഇതൊരു കടയുടെ ഉദ്ഘാടനത്തിന് വന്നതാ..." അവൾ വിറയലോടെ പറഞ്ഞു.

​ഷെഖാവത്ത്: "മിണ്ടരുത്! ഉദ്ഘാടനത്തിന്റെ മറവിൽ എന്തൊക്കെ അനാശ്യാസമാണ് ഇവിടെ നടക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് കൃത്യമായ വിവരമുണ്ട്. എടോ, പിടിക്കടാ ഇവളെയൊക്കെ! എല്ലാവരെയും വണ്ടിയിൽ കയറ്റ്!"

​പോലീസുകാർ ബലമായി ശ്രീവല്ലിയുടെയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീകളുടെയും കൈകളിൽ പിടിച്ചു. കാര്യം മനസ്സിലാവാതെ ശ്രീവല്ലി അലറിക്കരഞ്ഞു. "കേശവാ! എന്നെ രക്ഷിക്കൂ... കേശവാ!"

​ഷെഖാവത്ത് ക്രൂരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ ജീപ്പിന്റെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളിക്കയറ്റി. ജീപ്പ് പെട്ടെന്ന് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പാഞ്ഞുപോയി.

​ദൂരെ മാറി നിന്നിരുന്ന കേശവൻ ഇത് കണ്ടതും പരിഭ്രാന്തനായി ഓടിവന്നു. ജീപ്പ് വേഗത കൂട്ടിയപ്പോൾ അവൻ തന്റെ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് അതിന് പിന്നാലെ ഓടി.

​കേശവൻ: "ഏട്ടത്തീ! സാറേ... നിർത്തൂ! അവളെ വിടൂ സാറേ!"

​പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കേശവൻ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ആ ജീപ്പിന് പിന്നാലെ കിലോമീറ്ററുകളോളം ഓടി. പക്ഷേ, ഷെഖാവത്തിന്റെ ജീപ്പ് അവന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ശ്രീവല്ലിയുടെ കരച്ചിൽ ആ കാറ്റിൽ അലിഞ്ഞുപോയി.

പോലീസ് സ്റ്റേഷന്റെ ഇരുമ്പഴികൾക്കുള്ളിൽ ഭയന്നുവിറച്ച് ശ്രീവല്ലി നിന്നു. ആ വലിയ മുറിയിൽ ഷെഖാവത്തും അവന്റെ വിശ്വസ്തരായ രണ്ട് പോലീസുകാരും മാത്രമായി.

ബാക്കിയെല്ലാവരെയും ഷെഖാവത്ത് പുറത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു. ശ്രീവല്ലി വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ മേശയ്ക്കരികിൽ നിൽക്കുന്ന ഷെഖാവത്തിനെ നോക്കി.

​ശ്രീവല്ലി: "സാറേ... എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നത്?