Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

ആ രാത്രിയിലെ ഇരുട്ടിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമുള്ള ആ മുറിയിൽ വികാരങ്ങളുടെ പുതിയൊരു അധ്യായം തുറക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.

പുറത്ത് മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ഇടിമുഴക്കത്തിലും ശ്രീവല്ലി ഭയന്ന് കേശവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു.

ഷെഖാവത്ത് നൽകിയ ആ ആഘാതം അവളെ അത്രമേൽ തളർത്തിയിരുന്നു. കേശവൻ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ തോളിലൂടെ ചുറ്റി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

​അവളുടെ  ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഇരുവരുടെയും ശ്വാസഗതിക്ക് വേഗത കൂടി. ശ്രീവല്ലിയുടെ വിറയൽ പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, ആ സാമീപ്യം അവളിൽ പുതിയൊരു ആവേശം നിറച്ചു. കേശവൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.

​കേശവൻ: "ഏട്ടത്തീ... നിങ്ങൾ സങ്കടപ്പെടേണ്ട. അവൻ ചെയ്തതിനൊക്കെ ഞാൻ പകരം വീട്ടും. നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല."

​ശ്രീവല്ലി പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നനവുണ്ടായിരുന്നു. "നീ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ധൈര്യമാണ് കേശവാ..."

അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ആർദ്രമായ ആ നോട്ടം കേശവന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തി. ആ പഴയ 'അത്തറിന്റെ' മണം അവനെ വീണ്ടും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

​ശ്രീവല്ലി അവനെ തടഞ്ഞില്ല. പകരം, അവൾ അവന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകൾ കോർത്ത് അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ വലിച്ചടുത്തു. ഷെഖാവത്ത് നൽകിയ ആ കയ്പേറിയ ഓർമ്മയെ മായ്ക്കാൻ കേശവന്റെ ഈ സാമീപ്യം തന്നെ വേണമെന്ന് അവൾക്കും തോന്നിത്തുടങ്ങി.

അവളുടെ പൂറിൽ നേരത്തെ തുടങ്ങിയ നനവ് ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രളയം പോലെ പടർന്നു. അവൾ കാലുകൾ കൊണ്ട് കേശവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.

​കേശവൻ പതുക്കെ അവളുടെ സാരിയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ നീക്കി അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വെച്ചു. പച്ച ബ്ലൗസിന്റെ കുടുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവളിലെ താപത്താൽ വിരിയുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആ മഴയത്ത്, ആ തണുപ്പിലും അവർക്കിടയിൽ കാമത്തിന്റെ ഒരു വലിയ അഗ്നി പടർന്നു. അതിരുവിട്ടുള്ള ആ അടുപ്പം അവരെ ഒരു പുതിയ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി

ആ തണുത്ത രാത്രിയിൽ, മഴയുടെ സംഗീതത്തിനിടയിൽ അവർ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.