Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

കരയിച്ചവനെ വെറുതെ വിട്ടിട്ട് ഈ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.

​കേശവൻ: "സത്യം... ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞതാണ് സത്യം. അവനെ ഞാൻ തീർക്കും. അവന്റെ അഹങ്കാരം ഞാൻ മണ്ണിൽ ചവിട്ടി താഴ്ത്തും. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി എനിക്ക് മറ്റെന്തും."

​അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ചുംബിച്ചു. ആ രാത്രിയിലെ മഴ കുറഞ്ഞു തുടങ്ങിയെങ്കിലും, അവർക്കിടയിൽ വിരിഞ്ഞ ആ പുതിയ കരാർ വരും ദിവസങ്ങളിൽ വലിയൊരു മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ തന്നെ കേശവൻ തന്റെ നീക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. പുഷ്പരാജിന്റെ അത്രയും ബുദ്ധിയോ തന്ത്രങ്ങളോ തനിക്കില്ലെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ പുഷ്പ അവനെ ഏൽപ്പിച്ചു പോയ അധികാരവും ആൾബലവും അവന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഷെഖാവത്തിനെ ശാരീരികമായി നേരിടുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ഒരു 'അപകടം' ഒരുക്കുന്നതാണെന്ന് കേശവൻ തീരുമാനിച്ചു.

​രാത്രി ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് ഷെഖാവത്ത് മടങ്ങുന്ന ആ വിജനമായ റോഡാണ് കേശവൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. പുഷ്പയുടെ വിശ്വസ്തരായ ഏതാനും ആളുകളെ അവൻ വിളിച്ചുകൂട്ടി.

​കേശവൻ: "അവൻ ഇന്ന് രാത്രി ഈ വഴി വരും. നമ്മുടെ ചന്ദനത്തടി കയറ്റിയ ആ  ലോറി റെഡിയാക്കി വെക്ക്. ബ്രേക്ക് കിട്ടാത്തതുപോലെ വേണം അത് അവന്റെ വണ്ടിയിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറ്റാൻ. അവനെ കൊല്ലണ്ട... പക്ഷേ ചാവാൻ പാടില്ലാത്ത വിധം അവൻ അനുഭവിക്കണം."

​രാത്രി പന്ത്രണ്ടു മണിയോടടുക്കുന്നു. റോഡിൽ കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞും ഇരുട്ടും മാത്രം. ഷെഖാവത്തിന്റെ പോലീസ് ജീപ്പ് വേഗത്തിൽ ആ വളവ് തിരിഞ്ഞു വന്നു. പെട്ടെന്ന്,

ഹെഡ്ലൈറ്റുകൾ അണച്ച നിലയിൽ വശത്തെ ഇടറോഡിൽ നിന്നും ചന്ദനത്തടി കയറ്റിയ ഒരു കൂറ്റൻ ലോറി ഇരച്ചു പാഞ്ഞു വന്നു.

​ഷെഖാവത്ത്: "എന്താടാ ഇത്... എടാ നിർത്തടാ!"