Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

എനിക്ക് സുഖം കിട്ടുന്നുണ്ട് കേശവാ. ഷെഖാവത്ത് എന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടത്തിന് പകരം നിന്റെ ഈ കണ്ണുകളിലെ ദാഹം എനിക്ക് കാണണം."

​അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ വയറിൽ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ഒരു വട്ടം വരച്ചു. എന്നിട്ട് താഴേക്ക് നോക്കി, ആ ചുവന്ന തുണിക്കുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവന്റെ പുരുഷത്വത്തെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ കണ്ണിറുക്കി.

അവൾ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി, ജെട്ടിക്ക് മുകളിലൂടെ തന്നെ അവനെ നാവുകൊണ്ട് തഴുകാൻ തുടങ്ങി. ആ ചൂടും ഈർപ്പവും തുണിക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ കേശവന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു

ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, കേശവന്റെ പിടച്ചിൽ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീവല്ലി പതുക്കെ കുനിഞ്ഞു.

അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ ചുവന്ന ജെട്ടിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ ഉടക്കി. കേശവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.

ഒറ്റ വലിക്കവൾ ആ ചുവന്ന തുണി ഊരിമാറ്റി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു.

​ഇപ്പോൾ തന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നനായി, ആ വെള്ള വിരിപ്പിൽ കെട്ടിയിടപ്പെട്ട നിലയിൽ കിടക്കുന്ന കേശവനെ അവൾ ഒരു വിരുന്നുകാരനെപ്പോലെ നോക്കി. അവൾ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി അവന്റെ പുരുഷത്വത്തിന് അരികിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആ വന്യമായ പുരുഷഗന്ധം അവൾ ആവോളം മണത്തു നോക്കി. ആ മണം അവളെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തയാക്കി.

​ശ്രീവല്ലി: "മ്മ്... നിന്റെ ഈ മണം... ഇത് ഷെഖാവത്തിന്റെ ആ അഴുക്ക് മണമല്ല. ഇതിൽ ഒരു ആണത്തമുണ്ട് കേശവാ."

​അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ ആയുധം കൈയ്യിലെടുത്തു. എന്നിട്ട് അത് തന്റെ കവിളുകളിൽ പതുക്കെ ഉരസി. അവളുടെ പച്ച ബ്ലൗസിന്റെ വക്കുകൾ ആ നിമിഷം അവളുടെ ചലനങ്ങൾക്കൊപ്പം താളത്തിൽ അലതല്ലി. കേശവനെ നോക്കി അവൾ ഒരു വല്ലാത്ത പുഞ്ചിരി തൂകി—ഒരു പാവം ഏട്ടത്തിയുടേതല്ല, മറിച്ച് കാമത്തിന്റെ ലഹരി തലയ്ക്ക് പിടിച്ച ഒരു വെടിയുടേത് പോലുള്ള വികൃതവും എന്നാൽ വശ്യവുമായ പുഞ്ചിരി.

​കേശവൻ: (തളർന്ന സ്വരത്തിൽ) "ഏട്ടത്തീ... നിങ്ങൾ... നിങ്ങൾ എന്നെ കൊല്ലുകയാണ്."

​അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആ കള്ളച്ചിരി തുടർന്നു. അവളുടെ ആ നോട്ടം കേശവന്റെ ഉള്ളിലെ സകല ബോധത്തെയും മരവിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.

ആ മുറിയിലെ റോസാപ്പൂ ഇതളുകൾക്കിടയിൽ, കേശവൻ തന്റെ ഏട്ടത്തിയുടെ