Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

മാറിയിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണതയ്ക്ക് മാറ്റമില്ല.

​പുറത്ത് ജീപ്പ് തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നു. പുഷ്പ കേശവനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

​പുഷ്പ: "കേശവാ... ഇങ്ങോട്ട് വാടാ."

​കേശവൻ വിനയത്തോടെ അരികിൽ വന്നു നിന്നു. പുഷ്പ അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ ജനാലയ്ക്കൽ ശ്രീവല്ലി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

​പുഷ്പ്പ: "ഞാൻ വരാൻ വൈകും. ഈ 2000 കോടി കിട്ടാതെ എനിക്ക് സമാധാനമില്ല. ഞാൻ ഇല്ലാത്ത നേരം... നീ വേണം ഇവിടെ എല്ലാം നോക്കാൻ. പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രീവല്ലിയെ.

അവൾക്ക് വേണ്ടത് എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ അത് അപ്പപ്പോൾ കൊടുക്കണം. ഞാനില്ലാത്തതിന്റെ ഒരു കുറവും എന്റെ ആമി അറിയരുത്. മനസ്സിലായോടാ?"

​കേശവൻ: "ശരി പുഷ്പ്പ... നീ പേടിക്കണ്ട. ഏട്ടത്തിയെ ഞാൻ കണ്ണിലെണ്ണയൊഴിച്ച് നോക്കിക്കൊള്ളാം. ഒരു കുറവും വരുത്തില്ല."

​'ഏട്ടത്തി' എന്ന വിളിയിൽ പുഷ്പയ്ക്ക് ഒരു ആശ്വാസം തോന്നി. സ്വന്തം സഹോദരനല്ലെങ്കിലും കേശവന് ആ സ്ഥാനം പുഷ്പ നൽകിയിരുന്നു. പുഷ്പ അവനെ ഒന്ന് അമർത്തി തട്ടിയിട്ട് ജീപ്പിലേക്ക് കയറി.

​തുറമുഖം

​തിരക്കേറിയ തുറമുഖത്ത് വലിയൊരു കണ്ടെയ്നർ ലോറി വന്നു നിന്നു. ചുറ്റും പോലീസും കസ്റ്റംസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഉണ്ടെങ്കിലും ആരും ആ പഴയ കൂലിയെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പുഷ്പ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പൊതി തുറന്നു നോക്കി. അതൊരു മലയാളം - ചൈനീസ് ഡിക്ഷണറി ആയിരുന്നു. അവിടെ ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ നീക്കണമെങ്കിൽ അവർ പറയുന്നത് മനസ്സിലാക്കണമല്ലോ.

​കപ്പലിലേക്ക് കയറ്റാൻ വെച്ചിരുന്ന ഒരു വലിയ കണ്ടെയ്നറിന്റെ വാതിൽ കേശവന്റെ പിള്ളേർ രഹസ്യമായി തുറന്നു കൊടുത്തു. പുഷ്പ അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിന് മുൻപ് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് എല്ലാവരെയും നോക്കി കൈവീശി.