Chapter Title : പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ [Gilli Bala]

ഏൽക്കില്ലെന്ന് ഞാൻ പുഷ്പയ്ക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തതാ ഏട്ടത്തീ... പുഷ്പ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എനിക്ക് നിങ്ങളല്ലേ ഉള്ളൂ."

​അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ ശ്രീവല്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ തട്ടി. അവൾ മെല്ലെ ഒരു തുണി വെള്ളത്തിൽ മുക്കി അവന്റെ മുറിവുകൾ തുടച്ചു കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിലെ ദൂരം പതുക്കെ ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു.

ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിൽ നിശബ്ദത തളംകെട്ടി നിന്നു. മുറിവേറ്റ കേശവൻ കിടക്കുന്ന മുറിയിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. മംഗളം ശീനുവിന്റെ ആളുകളിൽ നിന്ന് തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി തല്ലുവാങ്ങിക്കൂട്ടിയ കേശവന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് ശ്രീവല്ലിയുടെ ഉള്ളം ഉരുകുകയായിരുന്നു.

അവൾ ഒരു ചെറിയ പാത്രത്തിൽ ചൂടുവെള്ളവും തുണിയുമായി അവന്റെ അരികിലിരുന്നു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ചോര ചിന്തിയ ആ യുവാവിനോട് ഒരു ജ്യേഷ്ഠത്തിക്ക് തോന്നുന്ന അങ്ങേയറ്റത്തെ വാത്സല്യമായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ.

​അവൾ ഓരോ മുറിവിലും പതുക്കെ വെള്ളം മുക്കി തുടച്ചു കൊടുത്തു. വേദന കൊണ്ട് കേശവൻ ഇടയ്ക്ക് കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീവല്ലി മെല്ലെ കുനിഞ്ഞ് അവന്റെ നെറ്റിയിലെ ചോരപ്പാടുകൾ തുടയ്ക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ സാരിയുടെ തുമ്പ് അവന്റെ തോളിൽ ഉരസി കടന്നുപോയി. ആ സാമീപ്യം കേശവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിരിമുറുക്കം സൃഷ്ടിച്ചു. കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കിയ കേശവന് മുന്നിൽ, കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ശ്രീവല്ലിയുടെ രൂപം ഒരൽപം പ്രലോഭനമായി തോന്നി.

​അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്ന് വീണ വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തണുപ്പ് പടർത്തിയെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ ഒരു കനൽ എരിയുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.

കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ അല്പം താഴ്ന്ന അവളുടെ ബ്ലൗസിനിടയിലൂടെയുള്ള ആ വെളുത്ത ചർമ്മവും, ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ താളത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന ആ നിശ്വാസങ്ങളും അവന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിച്ചു. കൈമുട്ടുകൾ കൊണ്ടും കാൽമുട്ടുകൾ കൊണ്ടും ശ്രീവല്ലിയുടെ ശരീരം അവനെ തൊട്ടുരുമ്മുമ്പോൾ, കാമം അവന്റെ രക്തത്തിൽ ആവേശം നിറച്ചു. പുഷ്പ തന്റെ പ്രാണനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന പെണ്ണാണെന്ന ബോധ്യം ഒരുവശത്ത് അവനെ ഭയപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും, മുന്നിൽ കാണുന്ന ആ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം അവനെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.

​ശ്രീവല്ലിയുടെ അരക്കെട്ടിലെ ആ ചെറിയ മടക്കുകളും, വളകുകൾ കിലുങ്ങുന്ന അവളുടെ കൈകളും തന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ കേശവൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു.