Chapter Title : പുത്രകാമേഷ്ടി [കൊമ്പൻ]

നോക്കി. ഇനിപ്പുള്ള ദേഹം. ഒരു ചെറിയ തുണി മാത്രമേ അവൾക്കുള്ളു. കൊഴുത്ത തുടയും ഉരുണ്ട കൈകളും, ഉച്ചിയിൽ കെട്ടിവെച്ച നീളൻ മുടിയും. പിള്ളയുടെ കുണ്ണ കമ്പിയായായിരുന്നു. “മോള് എന്തിനാ നാണിക്കുന്നേ? അച്ഛൻ മോളെ ദിവസവും കാണുന്നതല്ലേ?”, പിള്ള പറഞ്ഞു. “അല്ല ചേട്ടാ, ഈ വേഷത്തിൽ ആയതു കൊണ്ടാ”, മാലതി പറഞ്ഞു. “ഓ, അതിനിപ്പം എന്താ? സൗന്ദര്യം ആർക്കും ആസ്വദിക്കാല്ലോ. ഒരു റോസാപ്പൂവ് കണ്ടാൽ നമ്മൾ അത് കണ്ടു നമ്മൾ നോക്കില്ലേ? ഇപ്പോൾ മോളെ കണ്ടാൽ ഒരു ദേവിയെ പോലെയുണ്ട്”, പിള്ള പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് ശില്പ നാണിച്ചു ചിരിച്ചു. “എന്നാൽ പിന്നെ ചേട്ടൻ ഇവളെ അങ്ങ് പൂജിച്ചോ”, മാലതി പറഞ്ഞു. “ചിലപ്പോൾ പൂജിക്കുകയോ കൊഞ്ചിക്കുവോ ഒക്കെ ചെയ്യും. എന്റെ മുത്തല്ലേയിവൾ”, പിള്ള വലം കൈകൊണ്ട് ശില്പയുടെ വയറിലൂടെ അവളെ ചുറ്റിപിടിച്ചു. ശില്പ അത് കേട്ട് ഒന്നസ്വസ്‌ഥ ആയെങ്കിലും, മാലതി കണ്ണുകൊണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല എന്ന് കാണിച്ചു. “എന്തായാലും സ്വാമി നിന്റെ ദേഹം കാണുന്നതിലും നല്ലതല്ലേ പിള്ള ചേട്ടൻ, അതാവുമ്പോ പുറത്താരോടും പറയുമെന്ന പേടി വേണ്ട!” അത് കേട്ടപ്പോഴാണ്, ശില്പയ്ക്ക് ആകാര്യം ശരിയാണെന്നു തോന്നയത് അപ്പോൾ അവളൊന്നു അയഞ്ഞതും, അമ്മായിച്ചന്റെ കൈകൾ അവളുടെ വയറിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു. ശില്പ കുതറാതെ വീണ്ടും നാണിച്ചു. “എന്നാൽ ചേട്ടാ തുടങ്ങാം”, മാലതി പറഞ്ഞു. “ആയിക്കോട്ടെ. തുടങ്ങാം”, പിള്ള പറഞ്ഞു. “ചേട്ടാ, ഷർട്ട്‌ വേണ്ടാ. മുണ്ടു മാത്രം മതി”, മാലതി പറഞ്ഞു. പിള്ള അപ്പോൾ ഷർട്ട് ഊരി മാലതിയെ ഏല്പിച്ചു. എന്നും കാണുന്നതാണെങ്കിലും പിളളയെ ഇന്ന് കണ്ടപ്പോൾ കഴച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണ് ഒരു ഒത്ത ആണിനെ കാണുന്ന പോലെയാണ് ശില്പ പിള്ളയെ നോക്കിയത്. അയാളുടെ ഉരുക്ക് പേശികളെ ശില്പയുടെ ഉള്ളിൽ മോഹം ഉണർത്തി. അവളുടെ ഉള്ളിൽ അമ്മായിച്ചനുമായി ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന നിമിഷത്തെ അവൾ മുൻകൂട്ടി സങ്കല്പിക്കാനും തുടങ്ങി. “ചേട്ടാ ഇത് ഇവളുടെ കഴുത്തിലും തോളിലും പുരട്ടണം”. ഒരു ഓയിൽ ചെറിയ പാത്രത്തിൽ കൊടുത്തു കൊണ്ട് മാലതി പറഞ്ഞു. നല്ല സുഗന്ധം പരത്തുന്ന ഒരു ഓയിൽ ആയിരുന്നു. ലാവണ്ടർ ആയിരുന്നു അത്. ശില്പയുടെ കാൽ പാദങ്ങളിൽ പതിയെ