Chapter Title : പുതുനാമ്പുകൾ തളിർത്തപ്പോൾ [മന്ദൻരാജാ]
വേണമെങ്കിലും ആകുമെന്നെനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു . അതിലും അവൾ ജയിച്ചാൽ ... അത് കൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ അങ്ങോട്ട് ആവശ്യപ്പെട്ടു . മറുത്തൊന്നും പറഞ്ഞില്ല . പേപ്പറുകൾ റെഡിയാക്കിക്കോയെന്നാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്. "'
"' ഗായത്രിയുടെ വീട്ടുകാർ ? ഞാനൊന്നു സംസാരിക്കണോ ?'''
"" എന്താണ് കാര്യമെന്ന് പോലും അവർ ചോദിച്ചിട്ടില്ല . ആരുടെ ഭാഗത്താണ് തെറ്റെന്നു പോലും . ഏകപക്ഷീയമായ തീരുമാനം , കുറ്റപ്പെടുത്തൽ മടുത്തു ""
ലജിത ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല
"' ലജി ...എന്നോട് വെറുപ്പുണ്ടോ ?'''
"' ഞാൻ എന്തിന് രാജേഷിനെ വെറുക്കണം ?'''
"" എനിക്കിഷ്ടമാണ് തന്നെ ഒരുപാട് .. ഒരുതരത്തിലും വേദനിപ്പിക്കാനോ ഉപദ്രവിക്കാനോ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല .. ഇനിയൊരിക്കലും ശ്രമിക്കുകയുമില്ല .ബിക്കോസ് ലവ് യൂ "'
"' രാജേഷ് "''
രാജേഷിന് തന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും അവന്റെ വായിൽ നിന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ലജിതക്കെന്തോ പോലെയായി .
"" പലപ്പോഴും നിന്റെ ഓർമ്മകളാണ് എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത് .. നീയറിയാതെ ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു .. ഇപ്പോഴും .. എപ്പോഴും എന്നും "'''
അവൻ അടുത്തേക്ക് വന്നു അഴിയിൽ ചാരി നിൽക്കുന്ന ലജിതയുടെ അഭിമുഖമായി നിന്നു കൈകൾ അവൾക്കിരുവശത്തും കുത്തിക്കൊണ്ട് അവളുട കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി .ലജിതയുടെ നീണ്ടുവിടർന്ന കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു തുറന്നു . അവളുടെ ശ്വാസഗതി കൂടി . മാറിടം ഉയർന്നു താഴ്ന്നു
"' അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച ഞാൻ പോകും ...എല്ലാ വർഷവുമാണ് ഞാൻ വരുന്നത് . ഈ വർഷം പത്തു ദിവസം ലീവ് ബാക്കിയുണ്ട് .... ഞാൻ വരും തന്നെ കാണാൻ ... ലവ് യൂ ലജി .. മിസ് യൂ ""'
അവന്റെ നിശ്വാസം മൂക്കിലും ചുണ്ടിലുമടിച്ചപ്പോൾ ലജിത കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെയടച്ചു .
"' അടുത്ത ലീവിന് വരുമ്പോൾ ...ഞാൻ ഞാൻ നിന്റെ നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരം ചാർത്തട്ടെ ? നിന്റെ കഴുത്തിലൊരു മിന്ന് .. പൊന്നു പോലെ നോക്കിക്കോളാം ഞാൻ ..നിന്നെയും നിന്റെ മോനെയും ..പ്ലീസ് ലജി ""'
അവന്റെ ശരീരം തന്റെ മേലെ അമരുന്നതവൾ അറിഞ്ഞു, അവളുടെ ശ്വാസഗതി വീണ്ടും കൂടി.
💬 Comments
View all comments