Chapter Title : പുതുനാമ്പുകൾ തളിർത്തപ്പോൾ [മന്ദൻരാജാ]

പൊന്നു പോലെ നോക്കിക്കോളാം ഞാൻ ..നിന്നെയും നിന്റെ മോനെയും ..പ്ലീസ് ലജി ""'

അവന്റെ ശരീരം തന്റെ മേലെ അമരുന്നതവൾ അറിഞ്ഞു, അവളുടെ ശ്വാസഗതി വീണ്ടും കൂടി. തുടുത്തു ചുമന്ന ചുണ്ടുകൾ എന്തിനോ ദാഹിച്ചു വിടർന്നു

"' നിന്നെ ഉമ്മ വെച്ചുറക്കാൻ ... നിന്നെ മതി വരുവോളം സ്നേഹിച്ചു നിന്റെ ഈ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്റെ കൂടെ ഈ ജന്മം മുഴുവൻ കഴിയുവാൻ എനിക്കാഗ്രഹമുണ്ട് ലജി ...പക്ഷെ ..പക്ഷെ എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടത്തിന്റെ നൂറിലൊരംശം പോലും നിനക്ക് എന്നോടുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഞാൻ നിന്നെ സ്പർശിക്കൂ ... ""'

ലജിതക്കെന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു . അവൾക്ക് രാജേഷിനെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു , പക്ഷെ മോന്റെ ഭാവിയായിരുന്നു അവളുടെ പേടി

"" മോന്റെ കാര്യം ഓർത്താണോ തന്റെ പേടി .അവനെയെനിക്കിഷ്ടമാണ് . തന്നെപോലെ തന്നെ ... ദൈവത്തിന്റെ കയ്യിലാണ് ജനനവും മരണവുമെല്ലാം നമുക്കൊരു കുഞ്ഞുണ്ടാവുമോ എന്നാർക്കറിയാം . ഞാൻ മോനെ എന്റെ മോനായി തന്നെ നോക്കിക്കോളാം ""

"' രാജേഷ് .."'' അത് മതിയായിരുന്നു ലജിതക്ക് .അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു . അവന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ അവളുടെ ചുടുകണ്ണുനീർ ഒഴുകി .. രാജേഷ് അവളുടെ മുഖം കോരിയെടുത്താ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി .. അവനാ കണ്ണിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു

"'ലജി ..ലവ് യൂ ... ലവ് യൂ ലജി ""' അവൻ അവളുടെ വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു .ലജിതയുടെ ചുണ്ടുകൾ അവനായി തുറന്നു .കീഴ്ചുണ്ട് അവൻ മെല്ലെ നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ കൊഴുത്ത കുണ്ടിയിൽ അമർത്തി

ലജിത തളരുകയായിരുന്നു