Chapter Title : രാവിന്റെ യാമങ്ങളിലെ മാസ്മരിക അഴിഞ്ഞാട്ടങ്ങളും പുലർച്ചെ വരെയുള്ള കാമലീലകളും [രതിമന്മഥൻ]

പുലർച്ചെ അഞ്ചു മണിയാകാറായിരുന്നതേയുള്ളൂ. ആകാശത്ത് വെളിച്ചം പരന്നുതുടങ്ങുന്നതിന്റെ ചെറിയ ലക്ഷണങ്ങൾ പുറത്തുനിന്നും കാണാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഉണ്ണിയും നസീമയും ഹിബയും പൂർണ്ണമായും തളർന്നിരുന്നു.

അവർ മൂന്നുപേരും ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു. ഹിബ ഉണ്ണിയുടെ മേളിൽ കയറി കമന്നു കിടന്നു. നസീമ അവന്റെ വലതു വശത്തും. അവർ മൂന്നുപേരും രാത്രിയിലെ പ്രവർത്തികളുടെ ക്ഷീണത്തിൽ ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണുപോയി.

സമയം പതുക്കെ കടന്നുപോയി. സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയർന്നു, വീടിന്റെ മുൻവശത്തേക്കും മുറ്റത്തേക്കും വെളിച്ചം പരന്നു. എന്നാൽ ആ വലിയ വീട്ടിലെ നസീമയുടെ മുറിയിൽ സമയം നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി.

പുലർച്ചെ അഞ്ചു മണിവരെ നീണ്ടുനിന്ന ആ വലിയ അഴിഞ്ഞാട്ടത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിൽ മൂന്നുപേരും നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു. സമയം രാവിലെ എട്ട് മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും അവർ ആരും ഉണർന്നിരുന്നില്ല.

അതേസമയം, താഴത്തെ നിലയിലെ തന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും ഉണർന്നു വന്ന ഉമ്മ തലേദിവസം രാത്രി തന്റെ കൂടെ കിടപ്പറ പങ്കിട്ട്, തന്റെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് വിരാമമിട്ട ഉണ്ണിയെ കാണാത്തതുകൊണ്ട് ആദ്യം ഒന്ന് ചുറ്റും നോക്കി.

എന്നാൽ ഉണ്ണി നേരത്തെ തന്നെ അവിടെനിന്നും പോയിട്ടുണ്ടാകാം എന്ന് കരുതി അവൾ അത് കാര്യമാക്കിയെടുത്തില്ല. അവർ വേഗം ഡ്രെസ്സ് ഒക്കെ എടുത്തിട്ട് മുറിയുടെ പുറത്തേക്ക് വന്നു.

തലേ ദിവസത്തെ കളിയുടെ ക്ഷീണം ഉമ്മയുടെ മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ അതിന്റെ ഓർമയിൽ വീണ്ടും ഉണ്ണിയെ കാണാനും സംസാരിക്കാനുമൊക്കെയുള്ള ആഗ്രഹത്തിലുമായിരുന്നു. അവർ പതിവ് ജോലികൾക്കായി അടുക്കളയിലേക്കും വരാന്തയിലേക്കും നോക്കി.

അല്പം കഴിഞ്ഞു വീടിന്റെ മറ്റൊരു മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി വന്ന അൻസിബയോട് ഉമ്മ ചോദിച്ചു:

"അൻസിബേ... ഹിബയെയും നസീമയെയും ഇതുവരെ കാണുന്നില്ലല്ലോ? അവര് രണ്ടാളും എവിടെയാ?