Chapter Title : അവിചാരിത വഴിത്തിരിവുകൾ [രതിമന്മഥൻ]

പാടത്തേക്കുള്ള വഴി കുറച്ചു മോശമായിരുന്നു. ചെളി നിറഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ വണ്ടി വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് അവൻ ഓടിച്ചത്.

പാടത്തിന് അടുത്തുള്ള വരമ്പത്ത് വണ്ടി നിർത്തി അവൻ പുറത്തിറങ്ങി. ദൂരെ നിന്നും തന്നെ ജയൻ ചേട്ടനും ശ്യാമ ചേച്ചിയും പണിക്കാർക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നത് അവന് കാണാമായിരുന്നു.

ട്രാക്ടർ പാടത്ത് ഉഴുതുമറിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ചെളിയുടെയും പുതുമഴയുടെയും മണം അവിടെയാകെ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഉണ്ണി വരമ്പിലൂടെ അവരെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന വലിയൊരു ദിവസത്തിന്റെ തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു അത് എന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.

തലയിൽ കെട്ടിയ തോർത്തും, കയറ്റി വെച്ച മുണ്ടുമായി അവനെ കാത്ത് നിൽക്കുന്ന ജയൻ ചേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൻ വേഗത്തിൽ നടന്നു. സമയം ഉച്ചക്ക് 12 ആകാറായിരുന്നു.

ഉണ്ണി തന്റെ ജോലികളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും മുഴുകാൻ തയ്യാറെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

വിശാലമായി പരന്നുകിടക്കുന്ന ആ പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ പാടത്തെ കാഴ്ചകളെല്ലാം ഉണ്ണി ഒന്നോടിച്ചു നോക്കി. വെയിലിന്റെ ചൂട് കനത്തു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അവിടെ നടപ്പിലാകുന്ന കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ ഒരു കൃത്യതയുണ്ടായിരുന്നു.

മനസ്സിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസത്തോടെയാണ് അവൻ തിരികെ പോകാൻ തുനിഞ്ഞത്. കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, അവിടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കി നടത്താൻ ശ്യാമ ചേച്ചിയും ജയൻ ചേട്ടനും ഉണ്ടെന്നുള്ള അവന്റെ ഉറച്ച ധൈര്യം തന്നെയായിരുന്നു അത്.

വെറുമൊരു പണിക്കാരെന്നതിനേക്കാൾ ഉപരി, ഉണ്ണിയുടെ സ്വന്തം ചേട്ടനെയും ചേച്ചിയെയും പോലെയായിരുന്നു അവർ രണ്ടുപേരും അവന്. ഏതു പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലും കുടുംബത്തിലെ ഒരാളെപ്പോലെ ഓടിയെത്തുന്നവർ.

നാൽപത്തഞ്ചു വയസ്സോളം പ്രായമുള്ള ജയൻ ചേട്ടൻ അധ്വാനത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു. പാടത്തു ഒരു കൈലിമുണ്ടും ഉടുത്തു, ഷർട്ട് ഒന്നുമില്ലാതെ, തലയിലൊരു തോർത്തും കെട്ടിയായിരുന്നു പുള്ളി നിൽക്കുന്നത്.

കടുത്ത വെയിലിൽ അധ്വാനിക്കുമ്പോൾ