Chapter Title : അവിചാരിത വഴിത്തിരിവുകൾ [രതിമന്മഥൻ]

ഹിബയും അനിതയുമൊക്കെ ഉള്ളത് ഇക്കയ്ക്ക് തികയുന്നില്ലേ? അതോ പുതിയൊരാളെക്കൂടെ കൂടെക്കൂട്ടാൻ പ്ലാൻ ഇടുകയാണോ?"

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ തമാശ കലർന്ന പരിഭവവും നേരിയ അസൂയയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഷബീർ പെട്ടെന്ന് കൈനീട്ടി നസീമയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അവളെ തന്റെ മടിയിലേക്ക് വലിച്ച് ഇരുത്തി.

അവളുടെ നടുവിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, അവളിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് കവിളിൽ ആഴത്തിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.

"അങ്ങനെ തോന്നിയോ എന്റെ മുത്തിന്?" ഷബീർ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വളരെ ആർദ്രമായി ചോദിച്ചു. "ഇതുവരെ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കുറവ് ഞാൻ വരുത്തിയിട്ടുണ്ടോ?

പറയടി... നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതിലോ, നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാധിച്ചു തരുന്നതിലോ, നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതിലോ ഈ ഷബീർ എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു കുറവ് വരുത്തിയിട്ടുണ്ടോ?"

നസീമയുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യമൊക്കെ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അലിഞ്ഞുപോയി. അവൾ നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി, ഷബീറിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചായ്ച്ചു.

"അതൊന്നുമല്ല ഇക്ക... എങ്കിലും വേറൊരു പെണ്ണിന്റെ കാര്യം ഇക്ക പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയൊരു സങ്കടം..." അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

"അതൊക്കെ വെറുതെ തമാശയ്ക്ക് പറയുന്നതല്ലേ മോളെ," ഷബീർ അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇനിയിപ്പോ ഞാൻ ഗൾഫിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയാലും ഉണ്ണി ഇല്ലേ ഇവിടെ?

അവൻ നിന്നെയും ഈ വീടിനെയും കാര്യങ്ങളെയുമൊക്കെ നന്നായി നോക്കിക്കോളും. നിന്നെയവൻ യാതൊരു കുറവും വരാതെ, സന്തോഷത്തോടെ കൊണ്ടുനടക്കും. പിന്നെന്താ കുഴപ്പം? നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും ഒളിച്ചുകളിയോ രഹസ്യങ്ങളോ ഉണ്ടോ?"

ഉണ്ണിയും അത് കേട്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

"അതെടി നസീമേ, ഷബീർ പറയുന്നത് തന്നെയാണ് ശരി. നീ വെറുതെ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ച് വിഷമിക്കേണ്ട. നമ്മൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ