Chapter Title : രാധമ്മ, ഹോം നഴ്സ് [ഋഷി]

നീണ്ട മുലഞെട്ടുകൾ.. അധികം തള്ളാത്ത വയറിലെ അഗാധമായ പൊക്കിൾച്ചുഴി... താറിനുള്ളിൽ ഞെരുങ്ങുന്ന അരക്കെട്ടിനെന്തൊരു വീതിയാണ്!"

"വിശ്വമല്ലേ നിയ്യ്! അവർ മൂക്കത്തു വിരൽ വെച്ചു. ൻ്റീശ്വരാ! എനിക്കന്ന് ഉയരം കുറവായിരുന്നു. ഇരുപതായപ്പഴാണ് ഉയരം കുത്തനെ കൂടിയത്. അവരെന്നെ വാരിപ്പുണർന്നു.... എൻ്റെ മുഖം ആ പതുപതുത്ത മുട്ടൻ മുലകളിലേക്കമർത്തി.. എൻ്റെ ചന്തിക്കു പിടിച്ച് തന്നിലേക്കമർത്തി.. നിയ്യെൻ്റെ മൊല കൊറേ കുടിച്ചതാടാ... അമ്മൂന് (എൻ്റെയമ്മ) പാലു കൊറവായിരുന്നു... ഒരു മൊല കുടിക്കുമ്പോൾ മറ്റേ മൊലേലൊരു പിടിത്തമാണ്!"

"ഞാനാ കൊഴുത്ത സ്ത്രീയുടെ ആലിംഗനത്തിലമർന്നു... തടിച്ച മുലഞെട്ട് ചുണ്ടുകളിലുരുമ്മിയപ്പോൾ ഒന്നു ചപ്പി.. ആഹ്... അവരൊന്നു കിടുത്തു. എൻ്റെ ചന്തിക്ക് നോവിക്കാതെ ഒരു നുള്ളു തന്നു. കുറുമ്പൻ! നല്ല കുട്ട്യായി നടന്നാൽ കാളിയമ്മ ഇനീം മോന് മൊല തരണ്ട്! തുടയിടുക്കിൽ മുഴുത്തു തുടങ്ങിയ ദണ്ഡ് ആ മേലേക്കമർന്നത് കാളിയമ്മ അറിഞ്ഞ മട്ടു നടിച്ചില്ല!"

രാധമ്മ വേറൊരു ലോകത്തിലേക്ക് ആ വരികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുപോയി. കമലേച്ചി ആ പുസ്തകം കയ്യിൽ വെച്ചു തന്നപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിയുണർന്നു. പുസ്തകത്തിൻ്റെ ചട്ടയിൽ നോക്കി. "ദോഷജാതകം". എഴുത്തുകാരൻ്റെ പേര്.. "പത്മൻ".

ആത്മകഥയാണ്. ഇതാരാ എഴുതിയേന്നറിയാമോ മോളേ? ചേച്ചി ചോദിച്ചു. ദേ ആ അകത്തുകെടക്കണ മൊതലാണ്!

രാധ ഒന്നു ഞെട്ടി! വിശ്വനാഥൻ സാർ?

പുള്ളീടെ തൂലികാനാമമാണ് പത്മൻ. കമല ചിരിച്ചു... ഇപ്പോഴൊരു പല്ലു കൊഴിഞ്ഞ സിംഹമാണ്. ആയ കാലത്ത് കൊറേ വെലസിയതാണ്. ഇപ്പോഴും കൊറേ കൊള്ളരുതായ്മകൾ കയ്യിലുണ്ട്. നിന്നോടു പറയാല്ലോ മോളേ! ഇച്ചിരെ പിടുത്തോം ഞെക്കുമൊക്കെയൊണ്ട്. രണ്ടു ഹോം നഴ്സുമാര് പുള്ളിയെ വിട്ടിട്ടു പോയതാണ്. എനിക്കങ്ങേരെ പൊക്കാനുമൊന്നും പറ്റില്ലെടീ.. ഇവിടെ മേരിയൊണ്ടായിരുന്നു. കൊറേ നാള്