Chapter Title : രാധമ്മ, ഹോം നഴ്സ് [ഋഷി]

വിഷ്ണുവും മാമിയും, ജീവിതപ്പാത, നിഴലുകൾ... പിന്നെയും ചിലത്..

താഴത്തെ കള്ളികളെല്ലാം ഇംഗ്ലീഷ് പുസ്തകങ്ങൾ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു. കമല ആ മലയാളം പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ വിരലുകളോടിച്ചു. എന്നിട്ടൊരെണ്ണമെടുത്തു..

നീയിരിക്ക്. കമല അവളുടെ എതിരേയിരുന്നു. ഈ വരികൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കണം.. "ആലപ്പുഴയിലെ ഞങ്ങടെ കൊച്ചുവീട്ടിൽ നിന്നും തിരൂരുള്ള അച്ഛൻ്റെ തറവാട്ടിലേക്ക് ഞാനാദ്യമായി പോവുകയായിരുന്നു. ഇൻ്റർമീഡിയറ്റ് പരീക്ഷയെഴുതി റിസൽറ്റും കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു.."

"പതിനെട്ടു കഴിഞ്ഞു. ഇനിയിങ്ങനെ വീട്ടിൽത്തന്നെ അടയിരിക്കരുത്. നമ്മടെയാളുകളെയൊക്കെ അറിഞ്ഞിരിക്കണം... മൂപ്പിൽസ് ഉപദേശങ്ങളുടെ കെട്ടഴിക്കുകയാണെന്നു കണ്ടപ്പോൾ ഞാനുടനെ എല്ലാരേം കണ്ടോളാന്നേറ്റു!"

" അങ്ങനെയാണീ ട്രെയിനിലുള്ളിൽ ഇപ്പോഴുള്ള ഇരുത്തം... ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ നിന്നാണ് കേറിയത്. കാലത്ത് ഒൻപതു മണി. പത്തായപ്പോൾ മോളിലത്തെ ബർത്തിൽ കേറി നീണ്ടു നിവർന്നു കിടന്നതോർമ്മയുണ്ട്. തൃശൂരെത്തിയപ്പഴാണ് ആരോ വിളിച്ചെണീപ്പിച്ചത്. ഒരു ചായ കുടിച്ചുഷാറായി. പിന്നേം ഒരൊന്നേമുക്കാൽ മണിക്കൂറ്. തിരൂരിറങ്ങി അച്ഛൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഒരോട്ടോ പിടിച്ച് തൃക്കണ്ടിയൂരുള്ള വടക്കേപ്പാട്ട് തറവാടിലെത്തി. വലിയൊരു നാലുകെട്ട്..."

"വിശ്വം! അച്ഛമ്മയെന്നെ വരവേറ്റു. ഒരു തറവാട്ടമ്മ. ഒരു വാല്ല്യക്കാരനെൻ്റെ പെട്ടി വാങ്ങി അകത്തേക്കു നടന്നു...അച്ഛമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചു. എൻ്റെ കവിളുകളിൽ തലോടി... ശങ്കരൻ്റെ തനിപ്പകർപ്പ്... തീവണ്ടീല് വന്നതല്ലേ! പോയി കുളിച്ചു വാടാ മോനേ! കാളീ! അച്ഛമ്മ അകത്തേക്കു നോക്കി. ഈ പെണ്ണെവിടെ? പിന്നെയുള്ളിലേക്കു പോയി."

"ഉള്ളിൽ നിന്നും വന്ന രൂപത്തെ ഞാൻ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കിപ്പോയി. ആറടിപ്പൊക്കമുള്ള ഒരു കറുത്തു കൊഴുത്ത, സുന്ദരമായ കരിങ്കൽപ്രതിമയെപ്പോലുള്ള സ്ത്രീ! അമ്മയുടെ പ്രായം കാണും. ഒരു താറുമുണ്ടു മാത്രമാണ് വേഷം. ആ കറുത്തു കൊഴുത്ത മുട്ടൻ മുലകൾ അധികമിടിഞ്ഞിട്ടില്ല. ദൈവമേ! എന്തൊരു മിനുപ്പാണ് ആ തൊലിക്ക്! വലിയ പത്തുറുപ്പികയുടെ വട്ടമുള്ള മുലക്കണ്ണുകൾ... എൻ്റെ തള്ളവിരലിനേക്കാളും തടിച്ചു