Chapter Title : രാധമ്മ, ഹോം നഴ്സ് [ഋഷി]

നോക്കിയപ്പോൾ വിരലുകളിൽ ചുവപ്പു നിറം...

കൈ സോപ്പിട്ടു കഴുകി ടോയ്ലറ്റു ഫ്ലഷ് ചെയ്ത് അവളവനേയും താങ്ങി വെളിയിലിറങ്ങി അവനെ മെത്തയിൽ കിടത്തി... അവൻ മെല്ലെ കണ്ണുകളടച്ചു... ആ നെഞ്ച് പൊങ്ങിത്താണു...

മോളേ... നിനക്ക് നാളെത്തൊട്ട് ജോയിൻ ചെയ്യാമോ?

ചേച്ചീ... എനിക്ക് ദിവസത്തിൽ രാവിലെ നാലുമണിക്കൂർ വീട്ടിൽപ്പോണം. ഞായറാഴ്ച്ച അവധി വേണം. എൻ്റെ മോനു വേണ്ടിയാണ്... പിന്നെ കണ്ണനു ധാരാളം വെള്ളം കുടിക്കാൻ കൊടുക്കണം. ഇത്തിരി മലബന്ധമുണ്ട്.

പ്രഭാകരനും മല്ലികയും തലയാട്ടി. അവരെന്തിനും തയ്യാറായിരുന്നു..

രാധ വീട്ടിൽ കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. മനപ്പൂർവ്വം അവൾ ഇരുപത്തയ്യായിരം മാസപ്പടി എന്നാണു പറഞ്ഞത്. കണവന് മൂത്ത മോളോടുള്ള വാത്സല്ല്യം അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. തനിക്കും മോനും വേണമെങ്കിൽ അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടിയും ഇത്തിരിക്കാശ് കരുതിവെക്കണമെന്ന് അവളുടെയുള്ളം പറഞ്ഞു... മോനെ നോക്കാമെന്ന് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയമ്മ പറഞ്ഞു..

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് പത്തുമണിക്കവൾ ഒരു എയർ ബാഗിൽ ആവശ്യമുള്ള തുണികളും വേറൊരു കിറ്റിൽ ദിവ്യ ഏൽപ്പിച്ച നഴ്സിങ്ങ് ഉപകരണങ്ങളുമായി സാറിൻ്റെ വീട്ടിലേക്കു ചെന്നു.

അവളെ എതിരേറ്റതാകട്ടെ മല്ലികയുടെ വേവലാതി നിറഞ്ഞ മുഖമാണ്. മോളേ! മല്ലിക രാധമ്മയുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു. കണ്ണൻ വെളിക്കെറങ്ങീട്ട് രണ്ടു ദിവസായി. ൻ്റെ മോൻ വേദനയെടുത്ത് കരയാണ്. ചേട്ടനും ഇവിടെയില്ല. നാളെയേ വരൂ.

ചേച്ചീ! രാധയുടെ ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖം കണ്ടപ്പഴേ മല്ലിക ശാന്തയായി. ഞാനവനൊരു എനീമ കൊടുക്കാം. ഇത്തിരി വെള്ളം തിളപ്പിച്ച് പാതി തണുപ്പിക്കണം.

അത് കൗസു ചെയ്തോളും. മല്ലിക അടുക്കളയിലേക്ക് വീട്ടിലെ വേലക്കാരിയേം തേടി നടന്നു.

രാധ, കണ്ണൻ്റെ മുറിയിലേക്കു കടന്നു. അവൻ്റെയടുത്ത് മെത്തയിൽ കൊഴുത്ത കുണ്ടിയമർത്തിയിരുന്നു. വേദനയെടുത്തു തേങ്ങുന്ന കണ്ണനെ അവൾ സമൃദ്ധമായ മാറിലേക്കമർത്തി... ചേച്ചി വന്നില്ലേടാ...