Chapter Title : രാധികോന്മാദം [? ? ? ? ?]

നിന്നെ നീന്തിപ്പിച്ചിട്ടേ കാര്യമുള്ളൂ...”

രാധികയുടെ മുഖം നാണത്തിൽ കുതിർന്നുകൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ചു. ഈശ്വരാ….അജയേട്ടന് ഇതെന്തിന്റെ കേടാണ്! നീന്തിപ്പിക്കണം പോലും. താൻ തന്നെ വിശ്വേട്ടനെ കാണുമ്പോ എത്ര നിയന്ത്രിച്ചാണ് നിൽക്കുന്നതെന്ന് അറിയാതെ….

ഇനിയിപ്പോ വരുന്നിടത്തു വെച്ച് കാണുക തന്നെ…
രാധിക നഖം കടിച്ചുകൊണ്ട്. പടവിലേക്കിറങ്ങി.
വിശ്വൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പടവിലേക്ക് കയറി വന്നു.

“പഠിക്കണോ ….ശെരിക്കും??” വിശ്വൻ രാധികയോട് ചോദിച്ചു...

രാധിക വിരൽ കടിച്ചുകൊണ്ട് വിശ്വനെ നോക്കിയപ്പോൾ…

“അവളെ അങ്ങ് കയ്യിലെടുക്ക് ചേട്ടാ ….”

വിശ്വൻ മടിച്ചു മടിച്ചു രാധികയെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു പൊക്കിയപ്പോൾ, “അപ്പൊ സാരി അഴിക്കണ്ടേ ...ഇങ്ങനെയാണോ ? രാധിക നീന്തൽ പഠിക്കാൻ പോണേ….”

“വിശ്വേട്ടൻ തന്നെ അഴിക്ക് …..”

“അജയാ….” അപ്പുറത്തുനിന്നു അടയ്ക്ക പറിക്കൽ കഴിഞ്ഞ രാമപ്പൻ അതേൽപ്പിക്കാനായി വീട്ട് മുട്ടത്തെക്ക് വന്നു.

“ഏട്ടാ ഞാനിപ്പോ വരാം…”

അജയൻ പോയപ്പോൾ രാധിക തന്റെ ഉടയാടത്തുമ്പ് നിലത്തിട്ടുകൊണ്ട് വിശ്വനെ കാമരൂപിണിയെപോലെ നോക്കിനിന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ വിശ്വന്റെ കരസ്പർശത്തെ കുറിച്ച് മാത്രമേ അവളപ്പോ ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തനിക്കായി ഒരുങ്ങിയ മുല്ലപ്പൂ പന്തൽപോലെ നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിനെ വിശ്വൻ കവിളിണയിൽ തൊട്ടു.
രാധിക ചിരിച്ചപ്പോൾ വിശ്വൻ അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ വിരലൊടിച്ചുകൊണ്ട് വിളഞ്ഞു മുഴുത്ത കരിക്കിൻ കുടങ്ങളെ തൊട്ടുഴിഞ്ഞു. കണ്ണിറുക്കി അടച്ചുകൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ വിടർത്തുകയും മുഖമൊര്ല്പം ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന രാധികയെ വിശ്വൻ പ്രേമപൂർവം നോക്കി. ഇതുപോലെയൊരു സൗന്ദര്യ ധാമത്തെ പുൽകാൻ തനിക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ടായതിൽ വിശ്വൻ ദൈവങ്ങളോട് നന്ദി പറഞ്ഞു. വിശ്വന്റെ കൈകൾ രാധികയുടെ സാരിയുടെ ഓരോ ചുരുളും അഴിച്ചു പടവിലേക്കിട്ടു.

അടിപാവാടയിലും ബ്ലൗസിലും നമ്രമുഖിയായി നിക്കുന്ന രാധികയെ വിശ്വൻ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ നോക്കി.