രാധികോന്മാദം [? ? ? ? ?]

നിറവേറ്റി തരുമോ…?” “നീയെന്നെ വഴിതെറ്റിക്കും അല്ലെ രാധൂട്ടി…” “ഹിഹി…” “ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട് എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞിട്ട്….” “ചുമ്മാ ഒരു രസം… പ്രേമിക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ ഒക്കെ പറയുന്ന കള്ളം…” മെത്തയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞ വിശ്വന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് രാധിക അവളുടെ നിറമാറു കൊണ്ട് അമർത്തി. “ഇങ്ങനെ കിടക്കാൻ എന്താ സുഖം..” “ശെരിക്കും??!” വിശ്വൻ രാധികയുടെ സാരിക്കിടയിലെ തെളിഞ്ഞ വയറിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. “എന്തൊരു ശൗര്യമാണ്….കണ്ടില്ലേ എന്നെ രണ്ടാക്കാൻ അരക്കെട്ടിൽ കിടന്നു പുളയുന്നത്…” രാധികയുടെ പാലപ്പൂവിന്റെ മണവും അവളുടെ മാദകത്വം നിറഞ്ഞ നോട്ടവും, വിശ്വന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ബലം വെച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു… “അവൻ നിന്നെ എപ്പോഴാ ചെയ്തേ….” “ഉം...ഇന്നലേം ചെയ്തു..” നിന്റെ മോഹം മാറിയില്ലെടി കുറുമ്പി…” “മനസിന് എപ്പോഴും തീരാ ദാഹമാണ്, അതിങ്ങനെ ആശിച്ച പുരുഷന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നു പിടയുമ്പോ കിട്ടുന്ന അനുഭൂതി….ഓരോ ശ്വാസത്തിലും വിയർപ്പിന്റെ മണം കൊണ്ട് എണീക്കാൻ നോക്കുമ്പോ വിടാതെ ഒട്ടിപിടിച്ചിങ്ങനെ…” രാധികയുടെ നോട്ടം അവളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രേമിനിയെ മാത്രമല്ല കാമിനിയെയും വിശ്വന് കാണിച്ചു തന്നുകൊണ്ടിരുന്നു….അവനു രാധികയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ദാഹം അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ വിടർത്തി… “വിശ്വേട്ടാ നമുക്കൊന്നാവാം…” “നിന്റെ ഓരോ നോട്ടവും ഓരോ ശ്വാസവും…. എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ പറ്റുന്നില്ല രാധൂട്ടി…” ഒരുനിമിഷം കൊണ്ട് രാധിക വിശ്വന്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിനെ അമർത്തിച്ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ വായിലേക്ക് അവളുടെ നനവൂറും നാവിനെ തള്ളികയറ്റി… വലിച്ചു ചപ്പുന്ന സുഖത്തിൽ വിശ്വൻ രാധികയുടെ കുണ്ടിപ്പന്തിനെ അമർത്തി ഞെരിച്ചു…. “രാധൂട്ടി… ഞാൻ തേടി നടന്ന സൗന്ദര്യം നീയാണ്….” “എന്റെ മനസിന്റെ പാതിയാണ്‌ … വിശ്വേട്ടാ….പക്ഷെ ഞാനിതാ എന്നെ മുഴുവനായും തരുന്നു….” “നീയൊരു വല്ലാത്ത കാമുകിയാണ് പെണ്ണെ… കോളേജിൽ നിന്നെ എത്ര പേര് പ്രേമിച്ചിട്ടുണ്ടിങ്ങോട്ട്….?!” “ഒരുപാട് പെരൊന്നൂല്ല…. എന്നാലും, കുറെപെരൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു…പക്ഷെ