Chapter Title : റാഗിങ് [Mausam Khan Moorthy]

ചോദിച്ചു.

"പിന്നല്ലാതെ...കുട്ടൻ നല്ല ഉഷാറിൽ അങ്ങനെ തല ഉയർത്തി നിൽക്കുകയാണ്."-അവൻറെ അരക്കെട്ടിൽ പ്രത്യേക താളത്തിൽ കൈ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് അസ്മ ഇത് പറഞ്ഞത്.അവനൊന്ന് വിറച്ചു.അവൻറെ കണ്ണൊന്ന് കലങ്ങി.

"എന്നാൽ പിന്നെ നമുക്കിവനെയും കൊണ്ട് പോവാം.അല്ലേ ?"-ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"അതിനെന്താ പോവാമല്ലോ."-പൂജയും,അസ്മയും ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും കരചലനങ്ങൾ മതിയാക്കി എഴുന്നേറ്റു.ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു:

"ഞങ്ങൾ കോളജ് ഗേറ്റിലുണ്ടാകും.ഒരു പത്തുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ട് ആർക്കും സംശയം തോന്നാത്ത വിധം,ആരുടേയും ശ്രദ്ധയിൽ പെടാതെ നീ ഇവിടെനിന്നും ഇറങ്ങി അങ്ങോട്ട് വരണം.നിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണം.അതിനാ.."

"ശരി.വരാം."-അവൻ  തലയാട്ടി.

"അല്ലെടീ..ഇവൻ ഇനി വല്ല പരാതിയും കൊടുക്കുമോ ?നമ്മൾ കുടുങ്ങുമോ ?"-അസ്മ കൃത്രിമ ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"നീ പരാതി കൊടുക്കുമോടാ?"-ഞാൻ ഗൗരവത്തോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു.

"ഇല്ല ചേച്ചീ.."-അവൻ പറഞ്ഞു.

"അവനെ സുഖിപ്പിച്ച നമുക്കെതിരെ അവനെങ്ങനെ പരാതി കൊടുക്കാൻ കഴിയും.അല്ലേടാ ചക്കരേ..?"-പൂജ കൊഞ്ചലോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു.അവൻ ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ മുഖം താഴ്ത്തി.

ഞങ്ങൾ ചടങ്ങ് നടക്കുന്ന ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരും നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.മഴക്കാറ് കണ്ട വേഴാമ്പലുകളെപ്പോലെ.കാരണം സുന്ദരനായ ഒരു പയ്യനെ ഞങ്ങൾക്ക് കസ്റ്റഡിയിൽ കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.അവൻ  ഒരു  അന്തർമുഖനാണ്‌.ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്ന സ്വഭാവക്കാരനാണ്.മിതഭാഷിയാണ്.അനുസരണയുള്ളവനും വഴങ്ങുന്നവനുമാണ്.ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടതും അങ്ങനെയൊരാളെ ആയിരുന്നു.ഞങ്ങളുടെ വന്യസ്വപ്നങ്ങൾക്ക് നിറം പകരാൻ ഞങ്ങൾക്കത്തരമൊരാളെ വേണമായിരുന്നു.തൊട്ടു മുൻപത്തെ വർഷവും ഞങ്ങളിതുപോലെ ഒരു പയ്യനെ വശത്താക്കിയിരുന്നു.അവനുമൊത്ത് ഞങ്ങൾ കൗമാരത്തിൻറെ ആഘോഷങ്ങൾ നടത്തി.എന്നാൽ ആറുമാസം മാത്രമേ അത് നീണ്ടുനിന്നുള്ളൂ.അവൻറെ മാതാപിതാക്കൾ അവനേയും കൊണ്ട് ലണ്ടനിലേക്ക് പറന്നു.അവൻ അവിടെ പഠനം തുടരുന്നു.ഇടക്ക് ഞങ്ങളെ വിളിക്കും.വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കും.പുതിയ കൂട്ടുകാരികളെ കുറിച്ചും,അവരുമൊത്തുള്ള നേരമ്പോക്കുകളെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞു കൊതിപ്പിക്കും.

"നീ ഹോസ്റ്റലിൽ ചെന്ന് മേട്രനോട് കാര്യം പറയ്‌."-ഞാൻ അസ്മയോട് പറഞ്ഞു.

"ശരി."-അവൾ തിരക്കിട്ട് ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് നടന്നു.

"പൈസയുണ്ടോ നിൻറെ കയ്യിൽ..?"-പൂജ ചോദിച്ചു.

"ഉണ്ട്.രണ്ടായിരം കൊടുത്താൽ മതിയല്ലോ..?"-നടക്കുന്നതിനിടയിൽ അസ്മ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ ചോദിച്ചു.

"മതി.വേഗം ചെല്ല്.എല്ലാം ഓക്കേ ആണെങ്കിൽ ഞങ്ങളെ വിളിക്കണം.കേട്ടോ.."-ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"ശരി."-അവൾ നടന്ന് വളവു തിരിഞ്ഞു.

പത്തുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ കോളജ് ഗേറ്റിൽ ഞങ്ങൾക്കരികിലേക്കെത്തി.

"വാ.."-ഞങ്ങൾ അവനേയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.തിരക്കേറിയ നിരത്ത് മുറിച്ചു കടന്ന് ഷെറീനയുടെ ബേക്കറിയിലേക്ക് ചെന്നു.ഷെറീന ഞങ്ങളെ പുഞ്ചിരിയോടെ സ്വീകരിച്ചു.

"പുതിയൊരാളും കൂടിയുണ്ടല്ലോ