Chapter Title : രാഗിണിയുടെ അപൂര്‍വ്വ ദാഹം 7 [Biju]

വളഞ്ഞു കെട്ടിയ പോലെ ഇരുന്നു വിറക്കുന്നുണ്ട്.

പക്ഷേ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.

രാഗിണി : ഉം എന്നിട്ട്, ..

ഞാന്‍ : ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത് എന്താണ് എന്നു

രാഗിണിക്ക് മനസിലായി എന്നു ഞാന്‍ വിചാരിക്കുന്നു.

അല്പം പരുക്കന്‍ സ്വരത്തില്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

രാഗിണി : ഇല്ല എനിക്കു മനസിലായിട്ടില്ല , പറഞ്ഞു

വരുന്നത് എന്തായാലും അത് പൂര്‍ത്തികരിക്ക്

ഏട്ടാ, വ്യക്തമായി പറയൂ.

അത് കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്കു ഒരു അല്പ്പം ദേഷ്യം വന്നു.

ഞാന്‍ : ശരി , നീ ഗര്‍ഭിണി ആകുമ്പോള്‍ നീ പറഞ്ഞ ആ

ഡോക്ടര്‍ റെ കാണുക അത് പോലെ അതിന്‍റെ ബാക്കി നീ

പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ അതൊന്നും എനിക്കു സമ്മതമല്ല എന്ന്.

രാഗിണിയുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം മാറി അത്

അഗാതമായ ദുഖം ആയി മാറുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു, പക്ഷേ

രാഗിണിയുടെ ഈ രണ്ടു ഭാവങ്ങളും എന്നില്‍

ഉണ്ടാക്കിയത് ഒരേ വികാരം ആണ്.

ഭയം !!!!!!!!!!!!

രാഗിണി : എന്തു കൊണ്ട് സമ്മതമല്ല അജയേട്ടാ ?

അവള്‍ അല്പം ശബ്ദം ഇടറിക്കൊണ്ട് കരച്ചിലിന്‍റെ

വാക്കില്‍ എത്തിയാണ് അത് ചോദിച്ചത്.

പെണ്ണിന് എന്തു കൊണ്ട് പറ്റില്ല ?

അങ്ങനെ പറയുന്നതു ശരിയാണോ ? നിങ്ങള്‍ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കില്‍ എനിക്കു അതിനു കഴിയില്ലയിരിക്കും പക്ഷേ അത് ശരിയാണോ ? പറയൂ ശരിയാണോ ?

ഞാന്‍ : ഞാന്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞത് , എന്തു കൊണ്ട്

എന്നുള്ളതിന്റെ മറുപടി ആണ്.

എന്‍റെ ആ ഉത്തരം കേട്ടപ്പോഴേക്കും അവള്‍ അവളുടെ

മുഖം പൊത്തി ചെറുതായി തേങ്ങിക്കരയാണ്‍

തുടങ്ങിയിരുന്നു.

എനിക്ക് ആ കാഴ്ച ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി.

അവളെ ഏതാണ്ട് അവളുടെ വീട്ടില്‍ പോയി നില്‍ക്കന്‍

അവള്‍ അനുവാദം ചോദിച്ചപ്പോള്‍ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞ

പോലെ ആണ് അവളുടെ കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ..

എങ്ങനെ സാധിയ്ക്കുന്നു ഇവള്‍ക്ക് ഇത്? എന്തിന് വേണ്ടി

ആണ് എന്‍റെ ഭാര്യ ഇങ്ങനെ എന്‍റെ മുന്നില്‍ നിന്നു

കരയുന്നത് എന്ന് ഇവള്‍ക്ക് വല്ല ധാരണയും ഉണ്ടോ ? ഒരു

ഉളുപ്പും ഇല്ലാത്ത ഈ സാധനം കിടന്നു മോങ്ങുന്നത് കണ്ടില്ലേ