Chapter Title : രാഗിണിയുടെ അപൂര്‍വ്വ ദാഹം 7 [Biju]

നാണവും മാനവും ഇല്ലാതെ ..

ഞാന്‍ : നീ എന്തിനാടി കരയുന്നത് ..

ഞാന്‍ : ഏട്ടന് വേണ്ട സുഖവും സന്തോഷവും എല്ലാം

ഞാന്‍ തന്നില്ലേ .. എന്നിട്ടിപ്പോ ഞാന്‍ എന്‍റെ ഒരു

ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഏട്ടന്‍ എന്താ എന്നോടു

ഇങ്ങനേ ? കരച്ചിലിന്‍റെ ഇടറിയ ശബ്ദത്തില്‍ അവള്‍

അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ആ ചോദ്യം എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍

തറച്ചു. പക്ഷേ എനിക്ക് വ്യക്തമായ മറുപടി കൊടുത്തേ

തീരൂ, ഇവടെ ഞാന്‍ പതറിപ്പോകുവാന്‍ പാടുള്ളതല്ല.

എന്‍റെ ഇഗോ എനിക്ക് വേണ്ട എല്ലാ സഹായ

സാമഗ്രികളോടുകൂടി വളരെ സജീവമായി രങ്ങത്ത്

വന്നു. എനിക്ക് പറയാന്‍ ഉള്ള വാദഗതികള്‍ മുന്നോട്ട്

വെച്ചു തന്നു. ഞാന്‍ അത് ഏറ്റു പിടിച്ചു.

ഞാന്‍ : രാഗിണി , നീ എന്‍റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ എന്ന് പറയരുതു

തീര്‍ച്ചയായും അതൊന്നും എന്‍റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ ആയിരുന്നില്ല നീ ആണ് എന്നെക്കൊണ്ട് അങ്ങനെ

ചെയ്യിച്ചത്. നിന്‍റെ ഇഷ്ടം സ്വപ്നം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു

എന്നെക്കൊണ്ട് നിര്‍ബന്ധിച്ച് ഓരോന്ന് ചെയ്യിച്ചിട്ടു

ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ ഇഷ്ടം നീ ശഠിച്ചു തന്നു എന്നോ

? പാറയെടീ ആഗ്രഹം നിന്‍റെ അല്ലായിരുന്നോ ?

രാഗിണി : ഹാ ആയിരുന്നു. എന്‍റെ തന്നെ ആയിരുന്നു.

പക്ഷേ അത് അജയേട്ടന്‍റെ കൂടി ആഗ്രഹം ആയത്

കൊണ്ടല്ലേ , അജയേട്ടന്‍ അത് ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായത്.

ഞാന്‍ : അല്ല .. ഞാന്‍ നിന്‍റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ നടത്തി

തരുകയായിരുന്നു. നിന്നോട് ഇഷ്ടം ഉള്ളത് കൊണ്ട്.

രാഗിണി : ആണോ ? ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചോട്ടേ ഏട്ടന്‍ എന്‍റെ

അമ്മയെ ചെയ്തത് എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ആയിരുന്നു

എന്ന്.

ഞാന്‍ : എന്താ സംശയം വിശ്വസിക്കാം , അല്ല എങ്കില്‍

നിനക്കാണു അല്ല എന്നത് തെളിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത. നീ

എന്നെ നിര്‍ബന്ധിച്ച് ഇറക്കുകയായിരുന്നു.

രാഗിണി : അല്ല ഏട്ടാ , ഏട്ടന്‍ ആണ് തെളിയിക്കേണ്ടത് .

ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കാം , പക്ഷേ എന്‍റെ ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു

ഏട്ടന്‍റെ പരിഗണന എങ്കില്‍, ഞാന്‍ അതിനു ശേഷം

ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യവും എന്‍റെ ഇഷ്ടം ആണ്. എന്‍റെ

ഇഷ്ടത്തിന് പ്രധാന്യം കൊടുക്കുന്നു