Chapter Title : രാഗിണിയുടെ അപൂര്‍വ്വ ദാഹം 7 [Biju]

?

കൂടുതല്‍ വദിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഇല്ല. എന്‍റെ ആത്മാഭിമാനം

ഏട്ടന്‍റെ കാല്‍ക്കല്‍ വെച്ചു തന്നത്താന് ഞാന്‍ എനിക്ക്

അത് ഇഷ്ടം ആയത് കൊണ്ടും ഏട്ടന് അത് സന്തോഷം

തരും എന്നുള്ളത് കൊണ്ടും.. എനിക്കും ഉണ്ട് അജയേട്ടാ

അങ്ങനെ ഉള്ള ചില ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ദയവായി എന്നെ

അനുവദിക്കണം .. അവള്‍ അതും പറഞ്ഞു അവള്‍

ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നു എഴുന്നേറ്റ് എന്‍റെ കാല്‍ക്കല്‍

വന്നിരുന്നു കല് പിടിച്ച് കരയാന്‍ തുടങ്ങി.

എനിക്ക് എന്തോ വല്ലാത്ത ഒരു വികാരം ആണ്

അവളോടു അപ്പോള്‍ തോന്നിയത്, ഇങ്ങനെ ഒരു

സാധനത്തിനെ ഞാന്‍ സിനിമയിലോ സീരിയലിലോ

നാടകത്തിലോ കഥകളിലോ കണ്ടിട്ടില്ല , കേട്ടിട്ടില്ല.

അവള്‍ക്ക് വല്ലവനും കിടന്നു കൊടുക്കാന്‍ ഉള്ള

അനുവാദത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ കല്

പിടിച്ച് കരയുന്ന ഭാര്യ, സ്വന്തം അമ്മയെ ഭോഗിക്കാന്‍

വേണ്ടി അപേക്ഷിക്കുന്ന ഭാര്യ.

ആരണിവള്‍ ?

ഇവളെ വിവാഹം കഴിക്കേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഞാന്‍

ഇപ്പോള്‍ ചിന്ദിക്കുന്നുണ്ടോ ?

അങ്ങനെ ചിന്ദിക്കേണ്ടതാണ് , അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത് തന്നെ ആണ് എന്‍റെ ശരി. അപ്പോഴേ ഞാന്‍

സുരക്ഷിതനായി എന്ന് എനിക്ക് സ്വയം തോന്നൂ.

ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഭയപ്പാടോടെ ആണ് ജീവിക്കുന്നത്. പക്ഷേ ..

എന്തോ അക്ഞ്ഞതമായ കാരണം കൊണ്ട് ഞാന്‍

അങ്ങനെ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. എനിക്ക്

അവളെ തന്നെ മതിയായിരുന്നു.

എന്‍റെ എന്റെ കാലില്‍ പിടിച്ചു കരയുന്ന അവളെ ഞാന്‍

രണ്ടു കൈകള്‍ കൊണ്ടും ഇളക്കി എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു.

രാഗിണി എഴുന്നേല്‍ക്ക് എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നെ

ആളുകള്‍ എല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്.

അവള്‍ പെട്ടന്ന് കണ്ണു നീര്‍ തുടച്ചു എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.

ഞാനും ഏഴിന്നേറ്റ് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി ,…

എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ , ഉള്ളി ന്‍റെ ഉള്ളില്‍ എവിടെയോ ..

.. ആ പരമമായ രഹസ്യം മറനീക്കി എന്റെ മനസിന്റെ

ഉപരിതലത്തിലേക്ക് തെളിഞ്ഞു വരാന്‍ തുടങ്ങി

എന്‍റെ ഉള്ളി ന്‍റെ ഉള്ളില്‍ എവിടെയോ , ഈ വാക്

തര്‍ക്കത്തില്‍ അവള്‍ ജയിക്കണം എന്നും അവള്‍

ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നടക്കണം എന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്ന

വേറെ ഒരു ഞാന്‍ ഉറങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍

അതൊട്ടും അനുവദിക്കാത്ത അഹങ്കാരത്തിന്റെയും