Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 8 [SAiNU]

കാര്യം.

രാഹുൽ - എന്തെ ദേഷ്യം കാണിക്കണോ.

വിനീത - ദേഷ്യമല്ല നല്ല അടിയാ വേണ്ടത്.

രാഹുൽ - ആ അതിനു തന്നെയാ അങ്ങോട്ട്‌ വരട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചേ.

വിനീത - ആ അറിയില്ല.

രാഹുൽ - പിന്നെ ഏതു അടിയാണാവോ ഉദേശിച്ചേ.

വിനീത - ദേഷ്യം നടിച്ചു കൊണ്ട്.
ദേ എന്നെകൊണ്ട് ഒന്നും പറയിക്കണ്ട കേട്ടോ.

രാഹുൽ - പറഞ്ഞോ ഏട്ടത്തി.

മനസ്സിൽ വെച്ചു നടക്കാതെ എന്തുണ്ടെലും പറഞ്ഞോ.

വിനീത - ഞാൻ പറയുവെ.

രാഹുൽ - ഹാ പറ കേൾക്കട്ടെ.

വിനീത - എന്നാ വന്നു അടിച്ചു കൊണ്ടെടാ വെറുതെ മനുഷ്യനെ ഇട്ടു ഇങ്ങിനെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ.

രാഹുൽ - ആ അതങ്ങു പറഞ്ഞാ പോരെ ഞാൻ അടിച്ചു തരില്ലേ.

വിനീത - പിന്നെ ഇങ്ങിനെ ചോദിച്ചോണ്ടി നിൽക്കണോ.

രാഹുൽ - എന്തെ അത്രക്കും കുട്ടി നിൽപ്പാണോ.

വിനീത - ഇല്ലപിന്നെ അന്ന് വഴക്കുണ്ടാക്കി പോയെ പിന്നെ ഒന്നും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലല്ലോ.

ഒരുത്തി ഇവിടെ കിടന്നു ഒലിപ്പിച്ചും കൊതിച്ചും കഴിയുന്നുണ്ടെന്നു വല്ല വിചാരവും ഉണ്ടോ..
എന്ന് സ്വന്തം ഭർത്താവിനോട് പറയും പോലെ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നു വിനീത.

ഇതെല്ലാം കേട്ട് വല്ലാണ്ടായ രാഹുൽ അവന്റെ റൂമിൽ നിന്നും തായേക്കിറങ്ങി വന്നു.

അല്ല നി എണീറ്റോ മോനെ എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് അമ്മ അവനരികെ വന്നു.

ഹ്മ്മ് എഴുനേറ്റു എന്റെ ലേഖകുട്ടി എന്താ എഴുന്നേൽക്കണ്ടേ.

ഹ്മ്മ് എന്നാ നി ഈ ചായ കുടി ഞാൻ നി എഴുന്നേറ്റിട്ടുണ്ടാകില്ലാ എന്ന് കറുതി എനിക്ക് എടുത്തതാ.

ഇനിയിപ്പോ ഞാൻ വേറെ ഉണ്ടാക്കിക്കോളാം നി