Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 9 [SAiNU]

പാവം എന്നിട്ട് എല്ലിന് പൊട്ടുണ്ടോടാ.

അത് ഡോക്ടറെ കണ്ടാലല്ലേ പറയാൻ പറ്റു ഞാൻ ഒന്ന് പോയി വരാം.

ഹ്മ്മ് എന്നാ പോയി അവരെ ഡോക്ടറെ കാണിച്ചേച്ചും വായോ എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അകത്തേക്ക് നടന്നു

അത് പറയുമ്പോഴുള്ള ലേഖയുടെ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിച്ച രാഹുൽ അമ്മയുടെ പിറകെ അകത്തോട്ടു നീങ്ങി.

പിറകിൽ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ വിനീത ഏട്ടത്തി പണ്ട് പറഞ്ഞത് അവന് മനസിലേക്ക് വന്നു.

നിന്റെ അമ്മയുണ്ടല്ലോ ലേഖചേച്ചി അവരുടെ ബാക്കിലേക്ക് ഇതുപോലെ നീ നോക്കി നിന്നിട്ടുണ്ടോടാ രാഹുലെ.

അതോർമ വന്നതും രാഹുൽ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ പിറകെ നടന്നു.

രണ്ടുപേരും മുത്തശ്ശിയുടെയും അച്ഛമ്മയുടെയും കൺവെട്ടത് നിന്നും മറഞ്ഞതും രാഹുൽ അമ്മയുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കയ്യിട്ടു ചേർന്നു നിന്നു.

ലേഖ ഞെട്ടി പിറകിലോട്ട് തിരിഞ്ഞതും രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.

എന്റെ ലേഖകുട്ടിക്കെന്താ ഒരു സങ്കടം പോലെ എന്നുള്ള രാഹുലിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടു.

ലേഖ അവന്റെ മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ പിടിച്ചു കുടഞ്ഞോണ്ട് എനിക്കെന്തു സങ്കടം.

അല്ലല്ലോ എന്റെ ലേഖകുട്ടിയുടെ മുഖം ഇങ്ങിനെ അല്ലല്ലോ.

ഹോ അപ്പൊ അതെല്ലാം അറിയാം അല്ലെ.

ഇല്ലാതെ പിന്നെ ഈ കൊതിച്ചി പെണ്ണിന്റെ അരികിലേക്ക് ഇങ്ങിനെ ഓടിവരില്ലല്ലോ.

വേണ്ട വേണ്ട എത്ര ദിവസമായി എന്നെ ഇങ്ങിനെ പറ്റിക്കുന്നെ എന്നറിയുമോ..

അയ്യേ അതിനാണോ ലേഖകുട്ടി പിണങ്ങിയെ..

അമ്മക്കറിയില്ലേ കുറച്ചു തിരക്കായി അതാ ഞാൻ..

ദേ ഞാനിപ്പോ ഇങ്ങെത്തും രമേശാന്റെ അമ്മയെ ഡോക്ടറെ കാണിച്ചേച്ചും വേഗം വരാം..

ഹോ എന്നിട്ടെന്തിനാണാവോ.

എന്തിനാണെന്ന് അറിയില്ലേ എന്റെ കൊതിച്ചി കുട്ടിക്ക്.

ഹോ നമ്മൾ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം മാമിയെ അല്ലെ ഇപ്പൊ