Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 9 [SAiNU]

പിടിക്കു.

എത്രയായായാലും ഈ ലേഖകുട്ടിയെ പോലെ വരുമോ.ആരൊക്കെയുണ്ടേലും ഉടുത്തോരുങ്ങി വന്നാൽ എന്നെ പ്രസവിച്ച എന്റെ അമ്മപ്പൂറിനോളം വരുമോ ലേഖകുട്ടി അവരെല്ലാം.

രാഹുലിന്റെ വായിൽ നിന്നും വരുന്ന വാക്കുകൾ ലേഖയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

അത് മനസിലാക്കിയെന്നോണം രാഹുൽ അമ്മയുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മയെ തന്റെ മേനിയിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

ഹ്മ്മ് എന്നാ എന്റെ പോന്നു മോൻ ഇപ്പൊ ചെല്ല് അവരെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കാണിച്ചു വേഗം വായോ.

ഈ കൊതിച്ചി പെണ്ണ് ഇവിടെ കാത്തിരിക്കാം കേട്ടോടാ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ മെല്ലെ കടിച്ചോണ്ട് നിന്നു.

പോകാൻ മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് ചെറു നിരാശ കലർന്ന സ്വരത്തിൽ രാഹുൽ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും.

മോൻ പോയിട്ട് വേഗം വായോ ഈ അമ്മ മോനേ കാത്ത് ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാകും..

ഒന്നുമില്ലേലും നിന്റെ സിന്ധു ചേച്ചിയുടെ അമ്മയെല്ലേടാ അവര്.

ഹ്മ്മ് അതൊക്കെ ശരിയാ അമ്മയെ ഇങ്ങിനെ കിട്ടിയിട്ട് പോകാൻ കഴിയുനില്ല അമ്മേ.

ലേഖ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കുറച്ചു നേരം നിന്നുകൊണ്ട്.
ഇങ്ങിനെ അമ്മയെ പിഴപ്പിക്കാൻ നടക്കുന്ന ഒരുത്തൻ എന്ന് അവന്റെ കാതിൽ മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞു.

അതുകേട്ടു രാഹുൽ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ എത്ര പിഴപ്പിച്ചാലും മതിവരാത്ത ഈ അമ്മ പെണ്ണിനെ കാണുമ്പോയേക്കും ഒരുത്തൻ തായേ കിടന്നു വിറക്കാൻ തുടങ്ങും അതാ.

ലേഖ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട്.

രാഹുലിന്റെ നെറ്റിയിൽ മുത്തം കൊടുത്തേച്ചും അവന്റെ അരികിലേക്ക് ഒന്നുടെ ചേർന്നു നിന്നു.

അകത്തുനിന്നും കാലൊച്ച കേട്ട ലേഖ രാഹുലിന്റെ അരികിൽ നിന്നും അകന്നു മാറിക്കൊണ്ട് നിന്നു.

രാഹുലേട്ടാ എന്നുള്ള രജിത മോളുടെ