Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 10 [SAiNU]

ഞാൻ അവിടുന്ന് പൊന്നു.

(കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം.)

ഞാനൊയികേ മറ്റുള്ളവർ എല്ലാവരും ഒരു കല്യാണത്തിന് പോയതായിരുന്നു. അടുത്ത ബന്ധു അല്ലെങ്കിലും ഞങ്ങടെ കുടുംബവുമായി നല്ല ബന്ധം ആയിരുന്നു.

കുറച്ചു ദൂരമുണ്ട് അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ പോകാതിരുന്നത്.

അമ്മയും പോകേണ്ട എന്ന് കരുതിയതായിരുന്നു അച്ഛമയുടെ നിർബന്ധം കാരണമാണ് അമ്മക്ക് പോകേണ്ടി വന്നത്.

എനിക്കുള്ള ഫുഡ്‌ എല്ലാം റെഡിയാക്കി വെച്ചിട്ടാണ് അവര് ഇറങ്ങിയത്.

വീട്ടിൽ തനിച്ചായി പോയ പൊലെ ഒരു ഫീലിംഗ് അനുഭവപ്പെട്ടതും
ഞാൻ വെറുതെ മുൻവശത്തെ ചാരു കസേരയിൽ മലർന്നിരുന്നു മനസ്സിൽ ഒരുപാടു ചിന്തകൾ വന്നും പോയിയും ചെയ്തോണ്ടിരുന്നു എല്ലാം ഇതുവരെ അനുഭവിച്ച സുഖ നിമിഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ. മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നപോലെ തോന്നി

അതിലേറെയും രേഷ്മചേച്ചിയോടൊപ്പമുള്ള നിമിഷങ്ങൾ ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുരുട്ടിയുള്ള നോട്ടവും കവിൾ വീർപ്പിച്ചു പിടിച്ചോണ്ടുള്ള ഇരുത്തവും ഏറെ ആസ്വദിച്ചു പോയി..

രണ്ടു മക്കളുടെ അമ്മയാണെന്നു ചേച്ചി മറന്നുപോയതാണോ എന്ന് വരെ ചിന്തകളിൽ വന്നുപോയികൊണ്ടിരുന്നു.

എന്റെ ഫോണിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ട് ഞാൻ എഴുനേറ്റു റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു.

ആരാ ഇങ്ങിനെ നിറുത്താതെ എന്ന് ചിന്തിച്ചോണ്ട് ഫോണെടുത്തു നോക്കി.

ആഹാ ഇത്രേം നേരം എന്റെ മനസ്സിനെ സുഗിപ്പിച്ചോണ്ടിരുന്നവൾ തന്നെ.

ഞാൻ ഫോണെടുത്തു..

ഹലോ ആരാ എന്ന് ആളറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചു
അതിലും ഒരു സുഖമുണ്ട് തിരിച്ചു കേൾക്കേണ്ടി വരുന്നത് നല്ല തെറി ആയിരിക്കും എന്നറിഞ്ഞോണ്ട് തന്നെ രേഷ്മയോട് അങ്ങിനെ ചോദിച്ചത്.

പക്ഷെ എന്റെ ചിന്തകളും ഞാൻ അറിഞ്ഞു വെച്ച രേഷ്മ ചേച്ചിയും അതിനു വിപരീതമായി കൊണ്ടായിരുന്നു പ്രവർത്തിച്ചത്.

ആരാ എന്നുള്ള എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ചേച്ചി കാൾ ഡിസ്‌ക്കണക്ട് ചെയ്തു.

എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.

ചേച്ചിയിൽ നിന്നും ഇങ്ങിനെ ഒരു പ്രതികരണം അല്ല ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്.
നല്ല മുട്ടൻ തെറി പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ഞാൻ അതില്ല എന്ന് മനസ്സ്ലിക്കാൻ കുറച്ചു സമയം എടുത്തു

ചിരിയടക്കി പിടിച്ചോണ്ട് ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ നമ്പറിലേക്കു കാൾ ചെയ്തു.

രണ്ടുമൂന്നു റിങ് പോയ ശേഷം അങ്ങേ തലക്കൽ കാൾ എടുത്തു.

ഞാൻ ചോദിച്ച അതെ ചോദ്യം തിരിച്ചിങ്ങോട്ട് ആരാ എന്താ വേണ്ടേ..

അത് കേട്ട് ഞാൻ ഫോണിലൂടെ