Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 10 [SAiNU]

രാഹുൽ അവളെ വിളിച്ചതും രേഷ്മ അവന്റെ കൈ തട്ടിമറ്റികൊണ്ട് പുറത്തേക്കു തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

പിണങ്ങിയോ.

രേഷ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കിയത് പോലുമില്ലാതെ പുരത്തേക്ക് തന്നെ തിരിഞ്ഞു ഇരുന്നു.

പറ പിണങ്ങിയോന്നു.

അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ ഇരിക്കുന്ന രേഷ്മയെ രാഹുൽ ചേർത്തു പിടിച്ചോണ്ട് പറ പിണങ്ങിയോന്നു..

രേഷ്മ മുഖം കൂർപ്പിച്ചപടിയെ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.

അവളുടെ അപ്പോഴത്തെ മുഖ ഭാവം കണ്ട് രാഹുലിന് ചിരിയടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

വണ്ടി ഒരു സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കികൊണ്ട് രാഹുൽ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ടിരുന്നു.

അവന്റെ ചിരി കണ്ട് രേഷ്മക്ക് ദേഷ്യം വന്നോണ്ടിരുന്നു.

അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോയെല്ലാം രാഹുലിന്നു ചിരി അടക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നു.

രേഷ്മ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിചതും.

അയ്യോ ഇനിയും കടിക്കല്ലേ.

നല്ല വേദനയാ.

അപ്പൊ എന്നെ പിടിച്ചു വേദനിപ്പിച്ചതോ.

അത് പിന്നെ കൈ അറിയാതെ പറ്റിപോയതല്ലേ.

ആഹാ അങ്ങിനെ അറിയാതെ പറ്റുന്നത് എങ്ങിനെയാ.

ഇപ്പോഴും അവിടെ ആ പാടുണ്ട്.

എവിടെ.

ദേ എന്നെകൊണ്ട് ഒന്നും പറയിപ്പിക്കല്ലേ.

ഹോ വേണ്ട പറയേണ്ട.

നഖം കൊണ്ടെന്നാ തോന്നുന്നേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രേഷ്മ തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മെല്ലെ തലോടി.

എവിടെ ഞാൻ നോക്കട്ടെ.

ഹോ വേണ്ട.

വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട.

തടവി തരാം എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോൾ വല്യ ഗമ.

ഹോ എന്നിട്ടുവേണം ഇനിയും പിടിച്ചു നോവിക്കാൻ. അങ്ങിനിപ്പോ വേണ്ട.
എന്ന് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യത്തിൽ നിന്നും മാറി ചിണുങ്ങിയ പൊലെ ആയിരുന്നു.

ഹോ അതിനെന്തിനാ ഇങ്ങിനെ ചിണുങ്ങുന്നേ.

വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടാ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരെ.

ചെയ്തതും പോരാ ഞാൻ ചുങ്ങിയതിനാണോ ഇനി കുഴപ്പം.

നോക്കട്ടെ ശരിക്കും കൊണ്ടോ എന്നറിയില്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് രാഹുൽ അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത് പിടിച്ചോണ്ട് അവളുടെ ഇടുപ്പിലേക്കു നോക്കി.

ആഹാ ഇത്രയേ ഉള്ളു ഇതിനാണോ.

അതുകേട്ടതും രാഹുലിന്റെ ദേഹത്തു ചേർന്ന് കിടന്നിരുന്ന രേഷ്മക്ക് ദേഷ്യം വന്നു.

അവൾ കിട്ടിയ ഇടം നോക്കി നല്ലൊരു കടി വെച്ചു കൊടുത്തു

രാഹുൽ ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ ഒന്ന് കുടഞ്ഞു.

ഇനി പറ എങ്ങിനെയുണ്ട്.

കുറച്ചു കൂടിപ്പോയി.

ആ അപ്പൊ കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയാലേ അറിയൂ