Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 8 [SAiNU]
പൂർ അവനെ വിഴുങ്ങി കളയുമോ എന്നൊരു പേടി. എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അജിത ശിവാനിയുടെ പുറത്തടിച്ചു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി...
ശിവാനി കുറച്ചു ദേഷ്യത്തിൽ അജിതയെ നോക്കി കൊണ്ട്
പണ്ട് ബാംഗ്ലൂരിൽ ഹോസ്റ്റൽ ഓർമയില്ലേ.നിനക്ക്.
അന്ന് ആ വാർഡന്റെ ജീവൻ പോയെന്ന ഞാൻ കരുതിയെ..
ആ നി തന്നെയാണോടി പറയുന്നേ
ഹോ അതൊക്കെ പഴയ കാര്യമല്ലെടി.
ഇപ്പൊ എങ്ങിനാ അതൊക്കെ മറന്നോ..
അതിനുള്ള മറുപടി ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ ഒതുക്കികൊണ്ട് അജിത അവളെ വിളിച്ചു പുറത്തേക്കു നടന്നു..
രാഹുൽ ഉറക്കമെഴുനേറ്റു താഴേക്കു വന്നതും ലേഖയിൽ നിന്നും ചായയും വാങ്ങി കുടിച്ചോണ്ട് മുത്തശ്ശിയുടെ അരികിൽ പോയിരുന്നു..
എഴുന്നേറ്റോ. എന്റെ കുട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് മുത്തശ്ശി അവന്റെ തലയിൽ തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു..
എന്താ നിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ക്ഷീണം പോലെ വല്ല വയ്യാഴ്കയും ഉണ്ടോ മോനെ.
നി കാപ്പി കുടിച്ചോടാ എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് മുത്തശ്ശി പിറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു ലേഖേ മോളെ ലേഖേ എന്ന് ഉറക്കെ നീട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
എന്താ അമ്മേ എന്തിനാ വിളിച്ചേ.
നി ഇവന്നു കാപ്പി കൊടുത്തില്ലെടി.
ഹോ അതിനാണോ ഞാൻ കരുതി വേറെ വല്ല കാര്യത്തിനും ആകുമെന്ന്.
ഇവൻ ആകെ ക്ഷീണിച്ചു പോയി കണ്ടില്ലേ..
ഹ്മ്മ് നിങ്ങടെ പുന്നാര പേര കുട്ടി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസമായിട്ടു ഉല്സവത്തിലായിരുന്നില്ലേ അതാ.. അല്ലാതെ ഞാൻ കാപ്പി കൊടുക്കാത്തതിന്റെ ഒന്നും അല്ല.
മുത്തശ്ശി കേട്ടില്ലേ ഈ ലേഖമ്മ ഒന്നും തരില്ല..
എന്താടാ ഞാൻ താരത്തെ നിനക്ക് എന്താ താരത്തെ എന്നു ചോദിച്ചോണ്ട് ലേഖ അവന്റെ ഇടുപ്പിൽ നുള്ളി.
എല്ലാം തരുന്നുണ്ട് മുത്തശ്ശി എന്റെ ലേഖമ്മ എനിക്ക് എല്ലാം തരുന്നുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ മുത്തശ്ശി യെ വിളിച്ചു.
അമ്മയും മോനും കൂടെ തുടങ്ങിയോ..
ഏയ് ഇല്ല മുത്തശ്ശി എന്റെ അമ്മ പൊന്നമ്മയല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ അമ്മയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു നിന്നു.
അല്ല ശ്രുതി മോളെവിടെ ലേഖേ അവളെ ഇന്ന് കണ്ടില്ലല്ലോ.
അവൾ ക്ലാസിനു പോയേക്കുകയാ.
അപ്പോ ഇവനിന്നു ക്ലാസ്സില്ലേ.
ഉണ്ടായിരുന്നു അവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ മടിച്ചു കിടന്നു..
ഇന്ന് രാവിലെയല്ലേ വന്നു കിടന്നേ..
മോനെ രാത്രിയിലെ
💬 Comments
View all comments