Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 8 [SAiNU]

കഴിയാതപോലെ തോന്നി വിനീതയുടെ പെൺ മനസിന്..

അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് ഓർത്തു നിൽക്കുന്ന സമയത്താണ് രാഹുൽ അവളുടെ ഫോണിലേക്കു വിളിച്ചത്.

അവന്റെ പേര് ഫോൺ ഡിസ്പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞതും വിനീത ചിരിയോടെ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

രാഹുൽ - ഹലോ ഏട്ടത്തി.

വിനീത - ഹ്മ്മ് പറഞ്ഞോ.

രാഹുൽ - ഏട്ടത്തി എന്തെടുക്കുകയാ.

വിനീത - ഭക്ഷണം ഉണ്ടാകുകയാ.

രാഹുൽ - കഴിഞ്ഞില്ലേ.

വിനീത - ഇല്ലെടാ.

രാഹുൽ - ഇത്ര നേരമായിട്ടും.

വിനീത - അതിനെങ്ങെനെ നി സമ്മതിക്കണ്ടേ.

രാഹുൽ - ഞാനോ.

വിനീത - ഹ്മ്മ് നിതന്നെ.

രാഹുൽ - അതിനു ഞാൻ ഇപ്പൊ ഇവിടെയല്ലേ.

വിനീത - മനസ് സമ്മതിക്കണ്ടേ.

രാഹുൽ - എന്താ മനസ്സ് സമ്മതിക്കാത്തത്

വിനീത - നി ഇവിടെ ഇല്ലന്ന് എന്റെ മനസ്സ് സമ്മതിക്കുന്നില്ലെടാ..

രാഹുൽ - എന്തെ കാണണോ.

വിനീത - ആഗ്രഹം ഉണ്ട്.

രാഹുൽ - എന്നാ ഞാനങ്ങോട്ട് വന്നോട്ടെ.

വിനീത - ഇപ്പോയോ.

രാഹുൽ - പിന്നെ എപ്പോയാ.

വിനീത - അല്ലേടാ കുട്ടികൾ ഒക്കെ ഉണ്ട് അതാ.

രാഹുൽ - അവര് പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങാറില്ലേ.

വിനീത - ഇന്ന് ഞായറാഴ്ച ഒഴിവല്ലേ.

രാഹുൽ - അടുത്തെങ്ങും പോകാറില്ലേ.

വിനീത - സിന്ധുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഇടയ്ക്കു പോകും അല്ലാതെ എവിടെ പോകാന.

രാഹുൽ - അങ്ങോട്ട്‌ പോയാൽ കുറെ സമയം എടുക്കുമോ തിരിച്ചു വരാൻ.

വിനീത - എന്താ കാര്യം.

രാഹുൽ - അല്ല അവരങ്ങോട്ട് പോയാൽ ഒന്നും കാണാല്ലോ.

വിനീത - ഹോ അതിനോ.

രാഹുൽ - ഹ്മ്മ്

വിനീത - കണ്ടിട്ട് എന്തിനാ.

അത് ചോദിച്ചപ്പോയേക്കും അവളുട പൂറ് ഒലിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

രാഹുൽ - എന്താ വേണ്ടത്.

വിനീത - നാണിച്ചു കൊണ്ട് എന്താ തരിക.

രാഹുൽ - എന്തും തരും.

വിനീത - എന്തും.

രാഹുൽ -ഹ്മ്മ്.

രാഹുൽ - ഞാൻ വന്നോട്ടെ.

അമ്മേ അമ്മേ ഫുഡ് റെഡിയായോ എന്ന് ടേബിളിരുന്നു കൊണ്ട് വിളിച്ചു ചോദിച്ച മകളെ ഒന്നു എത്തിനോക്കി കൊണ്ട് വിനീത
രാഹുലിനോട്