Chapter Title : രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ 8 [SAiNU]

തുടർന്നു..

വിനീത - മക്കൾ ഫുഡ് ചോദിച്ചു ബഹളം വെക്കാൻ തുടങ്ങി..

രാഹുൽ - അതിനെന്താ കൊടുത്തേക്.

വിനീത - അതിനി കള്ളൻ ഫോൺ വെച്ചാലല്ലേ..

രാഹുൽ - അതിനെന്തിനാ ഫോൺ വെക്കുന്നെ.
അങ്ങോട്ട്‌ കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്താൽ പോരെ.

വിനീത - ഹ്മ്മ് എന്നാ ഒരു മിനുട്ട്.

രാഹുൽ - ഹ്മ്മ് കൊടുത്തേച്ചും വായോ.

ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം

വിനീത - ഹ്മ്മ് എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് മോളെ വിളിച്ചു.

ചെവിയിൽ ഫോൺ പിടിച്ചോണ്ട് വിനീത മോളുടെ കയ്യിൽ ഓരോന്നായി എടുത്തു കൊടുത്തോണ്ടിരുന്നു.

എല്ലാം ടേബിളിൽ എത്തിയതും മക്കൾ രണ്ടുപേരും ഫുഡ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇടയ്ക്കു മൂത്തവൾ വിനീതയെ നോക്കി.

ആരാ അമ്മേ അച്ഛനാണോ. എന്ന് ചോദിച്ചതും വിനീത വെപ്രാളത്തോടെ ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ് അച്ഛനാ എന്തെ. എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് വിനീത കുറച്ചു മാറി നിന്നു..

ഇതെല്ലാം കേട്ട് ചിരിക്കുന്ന രാഹുലിനോട്.

എന്താ ഇത്ര ചിരിക്കാൻ.

രാഹുൽ - അല്ല അച്ഛനാണോ എന്നുള്ള അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോ.. ചിരിച്ചതാണേ.

വിനീത - ഹോ വല്യ കാര്യായി.

രാഹുൽ - എന്തെ അച്ഛനാകേണ്ടേ.

വിനീത - ഹോ ഇനി അതിന്റെ ഒരു കുറവ് കൂടെ ഉള്ളൂ..

രാഹുൽ - എന്താ ഏട്ടത്തി ദേഷ്യമായോ.

വിനീത.- ഏയ്‌ നമ്മൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടെന്താ കാര്യം.

രാഹുൽ - എന്തെ ദേഷ്യം കാണിക്കണോ.

വിനീത - ദേഷ്യമല്ല നല്ല അടിയാ വേണ്ടത്.

രാഹുൽ - ആ അതിനു തന്നെയാ അങ്ങോട്ട്‌ വരട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചേ.

വിനീത - ആ അറിയില്ല.

രാഹുൽ - പിന്നെ ഏതു അടിയാണാവോ ഉദേശിച്ചേ.

വിനീത - ദേഷ്യം നടിച്ചു കൊണ്ട്.
ദേ എന്നെകൊണ്ട് ഒന്നും പറയിക്കണ്ട കേട്ടോ.

രാഹുൽ - പറഞ്ഞോ ഏട്ടത്തി.

മനസ്സിൽ വെച്ചു നടക്കാതെ എന്തുണ്ടെലും പറഞ്ഞോ.

വിനീത - ഞാൻ പറയുവെ.

രാഹുൽ - ഹാ പറ കേൾക്കട്ടെ.

വിനീത - എന്നാ വന്നു അടിച്ചു കൊണ്ടെടാ വെറുതെ മനുഷ്യനെ ഇട്ടു ഇങ്ങിനെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ.

രാഹുൽ - ആ അതങ്ങു പറഞ്ഞാ പോരെ ഞാൻ അടിച്ചു തരില്ലേ.

വിനീത