Chapter Title : റാഷിദയും ഫസീറയും

അവിടെ ഫൗസിയ താത്തയുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.'' ഉള്ളിലുള്ള സങ്കടം മറച്ച് വെച്ച് ഇത്തയെ ഞാൻ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കാമത്തിനുപരി വല്ലാത്തൊരാത്മബന്ധം ഞങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്നു. കുറേ നേരം ഞങ്ങളങ്ങിനെയിരുന്നു, എന്റെ മാറിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്തി ,എന്റെ ചുണ്ടിൽ ചുണ്ടുകളമർത്തി ഇത്ത വിതുമ്പി. നേരം രാത്രി എട്ട് മണിയായി, ഇത്തയുടെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു കാർ കയറുന്നത് കണ്ടു, അവൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് കുളത്തിൽ നിന്ന് മുഖമെല്ലാം കഴുകി വീട്ടിലേക്ക് പോയി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ഒരാൾ വരാന്തയിലെ കസാരയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അസ്മിന പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. അവൾ പോകുന്നതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു. വീട് പൂട്ടി താക്കോൽ എന്റെ കയ്യിൽ തന്നു, ഡ്രൈവർ അസ്മിനയുടെ ബാഗുമെടുത്ത് വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ഗേറ്റ് അടക്കേണ്ടതിനാൽ അയാൾ കാറ് ഗേറ്റിനു വെളിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഇത്തയെന്റെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി കണ്ണുകളിൽ ചുംബിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "മറക്കില്ല എന്റെ കണ്ണനെ "കരച്ചിലടക്കാൻ പാടുപ്പെട്ട് ഇത്ത എന്നെ പെട്ടന്ന് വിട്ടകന്ന് കാറിനടുത്തേക്ക് പോയി. അവൾ കാറിൽ കയറി. ഡ്രൈവർ കാറ് മുന്നോട്ടെടുത്തു . വൈകാതെ വണ്ടി എന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി. വീണ്ടും ഞാൻ ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഗേറ്റിന് ഓടാമ്പലിട്ട് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.ഇത്രയും കാലം അനുഭവപ്പെടാത്ത ഒരു അനാഥത്വം എനിക്ക് തോന്നി. ഇത്തയുടെ വീടിന്റെ താക്കോൽ കൂട്ടംകമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് വീട്ടിനകത്ത് വെച്ച് വീട് അടച്ച് പുറത്തിറങ്ങി. ഒന്നുറങ്ങി എഴുന്നേറ്റാൽ ഈ മൂഡൊക്കെ ശരിയാക്കുമെന്ന് തോന്നി. ഞാൻ ഫോണെടുത്ത് സുകുമാരനെ വിളിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ കുടിയാന്മാരായിരുന്നു സുകുമാരന്റെ അച്ഛനും മുത്തച്ഛനുമൊക്കെ, അതിലുപരി എന്റെ സുഹുത്തും, സഹോദരനുമൊക്കെയാണ് സുകുമാരൻ. "എന്താടാ കണ്ണാ പതിവില്ലാതെ ഈ നേരത്ത് " " നിന്റെ അടുത്ത് സാധനമുണ്ടോ"? "പുകയോ, വെള്ളമോ"? സുകുമാരൻ ചോദിച്ചു "വെള്ളം മതി , നീ സാധനമുമായി പുറത്തിറങ്ങി നിൽക്ക് ഞാൻ ബൈക്കുമെടുത്ത് ഇതാ വരുന്നു." "കണ്ണാ നിനക്ക് ബിയർ മാത്രമല്ലെ പതിവ്, ഇത് പറങ്കിയാ" "കലക്കുണ്ടോ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു "ഇല്ലെടാ ഫ്രഷാ ഇന്നലെ എത്തിയതേയുള്ളൂ" സുകുമാരൻ പറഞ്ഞു. "എന്തായാലും കുഴപ്പമില്ല ഞാനിതാ പുറപ്പെട്ടു." വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയത്