Chapter Title : റാഷിദയും ഫസീറയും

തോട്ടത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാതെ കിടക്കുന്ന 20 ഏക്കർ ഭൂമി ഇവർക്ക് കൃഷി ചെയ്യുവാൻ നൽകാമെന്ന് ധാരണയായി. ഇരുപതേക്കറിലെ പത്തേക്കറിൽ ഭക്ഷ്യവിളകളും, ബാക്കി പത്തേക്കറിൽ ഇഞ്ചി, മഞ്ഞൾ, ഏലം, വാഴ തുടങ്ങിയ ഹ്രസ്വകാല നാണ്യവിളകളും കൃഷി ചെയ്യാമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. കൃഷിക്ക് വേണ്ടുന്ന വിത്തിനങ്ങൾ കൃഷി വകുപ്പ് സൗജന്യമായി നൽകാൻ തയ്യാറായി. ഇടനിലക്കാരില്ലാതെ തന്നെ നേരിട്ട് കച്ചവടം നടത്തുവാൻ പാലൂരിൽ പൂട്ടിക്കിടന്നിരുന്ന സർക്കാർ ഗോഡൗണും വിൽപ്പന കേന്ദ്രവും തിരഞ്ഞെടുത്തു. കൂടാതെ എന്റെ തോട്ടത്തിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന വാർഷിക ആദായത്തിന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം പണിക്കാർക്ക് നൽകാമെന്നും ഉറപ്പ് നൽകി. നായക്കളെ കെട്ടിയിടുന്ന പതിവില്ലായിരുന്നു. അവ യഥേഷ്ടം വീട്ടിലും പറമ്പിലുമായി കറങ്ങി നടന്നു. ഇടയ്ക്ക് സുകുമാരൻ വരും. പാവം അവനിപ്പോൾ എല്ലാ സമയവുംകമ്പികുട്ടന്‍.നെറ്റ് തിരക്കാണ്. ഒരു മുതലാളി എന്ന നിലയിൽ ഞാൻ ആരോടും പെരുമാറിയിരുന്നില്ല, അതിനാൽ തന്നെ പാടത്ത് പണിയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ കൈക്കോട്ടുമെടുത്ത് പണിക്കാർക്കൊപ്പമിറങ്ങി പണിയെടുത്തു, അവരിൽ ഒരാളായി.അത് കൊണ്ടുതന്നെ അവർക്കെല്ലാവർക്കും എന്നോട് അതിരറ്റ സ്നേഹവും, ബഹുമാനവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിട്ടയായ ജീവിതവും കഠിനാധ്വാനവും എന്നെ പുതിയൊരു മനുഷ്യനാക്കി. നെഞ്ചിലേയും, തോളിലേയും, കൈകാല്ലകളിലേയും മസിലുകൾ കൊഴുത്തുരുണ്ടു.ആറടി ഉയരവും അതിനൊത്തവണ്ണവും. നെഞ്ചിലും മുതുകിലും രോമങ്ങൾ തിങ്ങി വളർന്നു. ശരിക്കും ഞാനൊരു കാളക്കൂറ്റനായി തീർന്നു. ജീവിതം അങ്ങനെ തിരക്ക് പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് പോയി. ഇത്തപോയിട്ട് ഇന്നേക്ക് നാല് മാസമായി, അവർ പോകുമ്പോൾ തന്ന വീടിന്റെ താക്കോൽ കൂട്ടം അന്ന് വച്ചിടത്ത് തന്നെയിരിപ്പുണ്ട്. അന്ന് ശനിയാഴ്ചയായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ചെറുതായി ചാറ്റൽ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്. ആയിടയ്ക്കാണ് കുളമൊന്ന് ശരിയാക്കിയത്ത് സൈഡുകളെല്ലാം ഒന്നുകൂടി ഉയർത്തി വെള്ളം വറ്റിച്ച് ടൈൽസ് ഇട്ടു. കുളത്തിലെ പൊത്തും, പോടുമെല്ലാം അടച്ചു. കുളത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗത്തേക്കും ലൈറ്റുകളും ഫിറ്റ് ചെയ്തു. കുളക്കടവിലെ താഴത്തെ പടവ് ഏതാണ്ട് നാലടി വീതിയുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം തിരക്ക് പൊതുവെ കുറവായിരുന്നതിനാൽ പുറത്തേക്ക് പോയില്ല. കുളപ്പടവിൽ ഒരു ഷീറ്റ് വിരിച്ച് ചെറിയ ഷോർട്ട്സും ധരിച്ച് ചാറ്റൽ മഴ ആസ്വദിച്ച് ഞാൻ ആകാശവും നോക്കി കിടന്നു.തൊട്ടടുത്ത് ഒരു ബക്കാഡിയുടെ കോഫി ഫ്ലേവറും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ഗ്ലാസ് ഞാൻ തീർത്തിട്ടുണ്ട്. അങ്ങിനെ കിടന്ന് ഞാൻ