Chapter Title : രാത്രി സംഗീതം 2 [സ്മിത]
അവന്റെ മുടിയിഴകള് തഴുകി.
“ഫോഴ്സില് ചേര്ന്നിട്ട് വെറും ആറു മാസങ്ങളെ ആയുള്ളൂ! അതിനെടെല് എത്ര വമ്പന് കേസുകളാടാ നീ തെളിയിച്ചേ!”
അവന് അഭിമാനത്തോടെ അവരെ നോക്കി.
“ഇങ്ങനെയാണേല് അധികം കാത്തിരിക്കാതെ തന്നെ നിനക്ക് കണ്ഫേംഡ് ഐ പി എസ് കിട്ടും!”
അവന് ലിസ്സിയുടെ നേരെ തംസ് അപ്പ് മുദ്ര കാണിച്ചു.
‘ഞാന് ശരിക്കും വണ്ടര് അടിച്ചുപോയി!”
ലിസ്സി തുടര്ന്നു.
“കേട്ടാല് അറയ്ക്കുന്ന അത്രേം മുഴുത്ത വൃത്തികേടുകള് ഒക്കെ ആ രണ്ടു പിള്ളേര് എന്നെപ്പറ്റി പറഞ്ഞപ്പം അതൊക്കെ കേട്ട് നീയെങ്ങനെയാ അത് പോലെ കൂളായി ഇരുന്നത് എന്ന്!”
“അവമ്മാര് ശരിക്കും മമ്മീനെ പിടിക്കും എന്ന് പേടിച്ചാരുന്നോ?”
“പിന്നില്ലേ! ആ ചെറുക്കന് എഴുന്നേല്ക്കാന് തൊടങ്ങില്ലേ? അന്നേരം എന്റെ ചങ്ക് പട പടാന്ന് മിടിയ്ക്കാന് തുടങ്ങി. അവന്റെ കൈ എന്റെ മൊലേടെ നേരെ വരുന്നത് കണ്ടപ്പം ഒറപ്പായി...”
“ജസ്റ്റ് മിസ്സ്ഡ് അല്ലെ?”
അവന് ചിരിച്ചു.
“ശ്യെ! ഒന്ന് പോടാ പട്ടീ ഒന്ന്...!”
ലജ്ജിച്ച് ചൂളി ലിസ്സി മകനെ നോക്കി.
“അത് പോലത്തെ കാട്ടുമാക്കാന്മ്മാര് എന്റെ മൊലേല് എങ്ങാനും തൊട്ടാ ജെയിംസെ, എനിക്ക് തൂക്ക് കയറ് കിട്ടിയാലും വേണ്ടിയെലാ അവമ്മാരുടെ കൈ ഞാന് വെട്ടിയിരിക്കും മൂന്ന് തരം!”
“ഒഹ്! അപ്പം കാട്ടുമാക്കാന്മ്മാരെപ്പോലെയുള്ളവരാണ് പ്രശ്നം! നല്ല ചുള്ളന് ചെക്കമ്മാരായാല് കൊഴപ്പമില്ല എന്ന്!”
“പോടാ ഒന്ന്!”
ലിസ്സി വീണ്ടും അവനെ മുഖം കോട്ടിക്കാണിച്ചു. ജെയിംസിന്റെ മൊബൈല്ഫോണ് വീണ്ടും ശബ്ദിച്ചു.
“മമ്മി ഒരു മിനിറ്റേ!”
ലിസ്സി തലകുലുക്കി.
അവന് ഫോണ് അറ്റന്ഡ് ചെയ്യുമ്പോള് ലിസ്സി തന്റെ മൊബൈലില് എന്തോ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന് തുടങ്ങി.
ഏകദേശം രണ്ട് മിനിറ്റ് സംസാരിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ജെയിംസ് ലിസ്സിയെ നോക്കുമ്പോള് അവര് മൊബൈല് സ്ക്രീനില് നോക്കി ഗൌരവത്തോടെ എന്തോ വായിക്കുകയാണ്.
“എന്നതാ മമ്മി?”
“ആഹ്! നീ ഫോണ് ചെയ്ത് കഴിഞാരുന്നോ?”
“ഒരു ഫ്രണ്ട് വിളിച്ചതാ. മനു. മമ്മി എന്നതാ എത്ര സീരിയസ്സായി വായിക്കുന്നേ?”
“ഒന്നുമില്ലെടാ!”
അവര് ഫോണ് അവന്റെ കണ്ണില് നിന്നും മറയ്ക്കാന് ശ്രമിച്ചു.
“ഒളിപ്പിക്കാന് നോക്കുവാണോ?”
അവന് അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“എന്നാ എന്തോ സംതിങ്ങ് സീരിയസ്സാണല്ലോ!”
“പോടാ! ഒന്നുമില്ല!”
“ഒന്നുമില്ലേ? എന്നാ
💬 Comments
View all comments