Chapter Title : രാത്രി വിരിയുന്ന പൂ 3 [മാത്തൻ]

ഡോറിൽ  പിടിച്ചു, വീണ  പറഞ്ഞു...

" വല്ലടത്തും പോകാൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌  ചെയ്യാൻ  നിൽകുമ്പോഴാ കട്ടിങ്ങും ഷേവിങ്ങും... നീ വണ്ടീൽ  കേറാൻ  നോക്ക്.. "

കലിപ്പോടെ മോഹൻ  പറഞ്ഞു

കാർ പുറപ്പെട്ടു കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇരുവരും പരസ്പരം ഉരിയാടിയില്ല...

പതുക്കെ,  വീണ മോഹന്റെ തുടയിൽ  കൈ  വച്ചു..

അബദ്ധത്തിൽ കൈ ചെന്നു തട്ടിയത്, ഒരു ഉരുക്ക് ദണ്ഡ് പോലൊന്നിൽ...

വീണ  നാവ് കടിച്ചു...

" രണ്ടു പേരും മസിൽ  പിടിച്ചു നില്കുകാണല്ലോ..? "

ചിരിച്ചു കൊണ്ട്, വീണ പറഞ്ഞു...

" ആരാ... വേറൊരാൾ...? "

മോഹൻ ചോദിച്ചു...

വീണ  മോഹന്റെ അരയിൽ തൊട്ടു  കാണിച്ചു...

അത്  കണ്ടു,  മോഹന് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല...

" ഇവൻ " ഇങ്ങനെ ബലം  പിടിച്ചു  നിന്നാൽ ചിലപ്പോൾ അര ദിവസം  ലീവ് ആരായാലും  എടുത്തു പോകും..!"

വീണ  അത്രയും  കൂടി  പറഞ്ഞപ്പോൾ, മോഹൻ  തല തല്ലി  ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി..

അന്തരീക്ഷം  തണുത്തതായി  വീണ  മനസിലാക്കി...

" എനിക്കെന്തോ... നല്ല മൂഡ്  തോന്നുന്നു... കാർ ഞാൻ ഒന്ന് ഒതുക്കിയാലോ...? "

മോഹൻ  കൊതി പറഞ്ഞു...

" എല്ലാം കൊള്ളാം... സ്റ്റേഷൻ ജാമ്യം  കിട്ടുന്ന  വകുപ്പ്  അല്ലെന്നു അറിയാലോ...? "

കൊതി  ഉണ്ടെങ്കിലും വീണ കാര്യം  തുറന്നു പറഞ്ഞു...

യാത്ര ഒരു മണിക്കൂർ  പിന്നിട്ടുകാണും, ഒരു ഇടറോഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു..

പെട്ടെന്ന്, ഒരു  ബോധോദയം ഉണ്ടായ പോലെ...  വീണ  വിളിച്ചു  പറഞ്ഞു,

" ഇത്  മായേടെ  വീട്ടിൽ പോകുന്ന  വഴിയല്ലേ...? "

" അതേ.. അതേ... പത്തു മുപ്പതു  കിലോമീറ്റർ  കൂടിയേ കാണു..."