Chapter Title : രാത്രി വിരിയുന്ന പൂ [മാത്തൻ]

പിന്നിൽ ചേർന്ന് നിന്ന്, മുലകളിൽ നൈസ് ആയി തഴുകി, മോഹൻ അംഗനവാടി പിള്ളേരെ പോലെ ചിണുങ്ങി..

" ഇതെന്തു... കൊതിയാ...? "

വശം  തിരിഞ്ഞു, മോഹന്  അഭിമുഖമായി  നിന്ന് വീണ  ഇടക്കാല  ആശ്വാസം പോലെ, ഒരു  ചുംബനം കൊടുത്തു  ,  ഒഴിയാൻ  നോക്കി...

കുതറി മാറാൻ നോക്കിയ വീണയെ  അന്നേരം  മോഹൻ പൂണ്ടടക്കം  ചേർത്ത് പിടിച്ചു..

" ഹോ... എനിക്ക് പണി ഉണ്ട്,  ചേട്ടാ... കരിയും... എല്ലാം...!"

തല്ക്കാലം വിടുതലിനു  ശ്രമിച്ച വീണയെ , ഒന്നുടെ മോഹൻ  ചേർത്ത് പിടിച്ചു...

മോഹന്റെ  അരയിൽ ശരിക്കും  പാറ  പോലെ രൂപം പ്രാപിച്ചത് വീണ അനുഭവിച്ചു  അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

" വെറുതെയല്ല,  കള്ളൻ ഇരിപ്പ് ഉറയ്ക്കാതെ  ഓടി വന്നത്... കൊതിയൻ...!"

ഉള്ളാലെ  പറഞ്ഞു, വീണ  ഊറി ചിരിച്ചു...

മോചനം അകലെ ആണെന്ന്,  വീണ  തിരിച്ചറിഞ്ഞു....

വീണയുടെ ചുണ്ടിലും കവിളിലും  കാതിലും  കഴുത്തിലും... എന്ന്  വേണ്ട... ഭ്രാന്ത്  പിടിച്ച  പോലെ... മോഹൻ നക്കി തോർത്തി...

" ആകെ.. വിയർപ്പും കരിയുമാ,  മോഹനേട്ടാ... "

" വിട്ട്  കളയല്ലേ.. "  എന്നാണ് മോഹമെങ്കിലും,  അത് മറച്ചു  വച്ച്,  വീണ  കൊഞ്ചി...

മോഹൻ  വീണയുടെ  പിൻ കഴുത്തിന്റെ നഗ്നതയിൽ  നാവിഴച്ചു...

വീണയുടെ  ദൗർബല്യം  മനസ്സിലാക്കി, മോഹൻ പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ,  വീണയും മുഖ്യ ധാരയിൽ വീണു  കഴിഞ്ഞിരുന്നു...

" എല്ലാം കരിയും...!"

വീണ  പരിഭവിച്ചു

" കരിയ്ക്കണ്ട..  ഓഫ്‌  ചെയ്തേക്ക്.. "

" പട്ടിണി ആവും... ഉച്ചയ്ക്ക്.. "

" എന്റെത് നമുക്ക് രണ്ടു പേർക്ക് കഴിക്കാം....!"

വീണയുടെ  കഴുത്തിൽ ഉമ്മ  വച്ചു കൊണ്ട്, മോഹൻ പ്രശ്നം  ഒത്തു തീർത്തു...

" എങ്കിൽ... ഞാൻ ഗ്യാസ് ഓഫ്‌  ചെയ്യട്ടെ.. "

തിരിഞ്ഞു നിന്ന് വീണ  ഗ്യാസ് ഓഫ്  ചെയ്തതും,  വീണയെ വാരി എടുത്തു കൊണ്ട്  മോഹൻ  ബെഡ്‌റൂമിൽ പോയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു...

" ആർത്തിയാ... എന്റെ  ഈ  കള്ളന്... വന്നിട്ട് ഉടുപ്പ് പോലും മാറീല്ല...!"

കൊഞ്ചിച്ചു,  മോഹന്റെ നെഞ്ചിൽ ഇടിച്ചു, വീണ കൊഞ്ചി കുഴഞ്ഞു...

" അപ്പടി വിയർപ്പും കരിയുമാ  മേല്... കൊതിയൻ ഡ്രെസ് മാറുമ്പോഴേക്ക്  ഞാൻ മേല് കഴുകി