Chapter Title : രാത്രി വിരിയുന്ന പൂ [മാത്തൻ]

തി... യ... ൻ..!"

" ഊണ് ആവുന്നേ  ഉള്ളൂ... ചേട്ടൻ  കഴിച്ചോ...? "

" ഇല്ല... "

" ഇനി പോവണ്ടേ... ഓഫീസിൽ..? "

" ഓഹ്... ഇന്നിനി പോകുന്നില്ല..!"

" അയ്യോ... ചേട്ടാ... ഓഫീസിൽ ഉള്ളവർ.. കളിയാക്കി ചിരിക്കും..., പോയില്ലെങ്കിൽ... പോയാൽ ഉണ്ണാൻ വന്നതാ  എന്ന് വിചാരിച്ചോളും... "

" തിരിച്ചു  ഇനി ചെന്നാൽ.... അവർ അക്ഷരം  മാറ്റി ഇട്ടേ  ചിന്തിക്കു... "

കിച്ചണിൽ ജോലിയിൽ ഏർപെട്ടിരുന്ന വീണയുടെ  പിന്നിൽ ചേർന്ന് നിന്ന്, മുലകളിൽ നൈസ് ആയി തഴുകി, മോഹൻ അംഗനവാടി പിള്ളേരെ പോലെ ചിണുങ്ങി..

" ഇതെന്തു... കൊതിയാ...? "

വശം  തിരിഞ്ഞു, മോഹന്  അഭിമുഖമായി  നിന്ന് വീണ  ഇടക്കാല  ആശ്വാസം പോലെ, ഒരു  ചുംബനം കൊടുത്തു  ,  ഒഴിയാൻ  നോക്കി...

കുതറി മാറാൻ നോക്കിയ വീണയെ  അന്നേരം  മോഹൻ പൂണ്ടടക്കം  ചേർത്ത് പിടിച്ചു..

" ഹോ... എനിക്ക് പണി ഉണ്ട്,  ചേട്ടാ... കരിയും... എല്ലാം...!"

തല്ക്കാലം വിടുതലിനു  ശ്രമിച്ച വീണയെ , ഒന്നുടെ മോഹൻ  ചേർത്ത് പിടിച്ചു...

മോഹന്റെ  അരയിൽ ശരിക്കും  പാറ  പോലെ രൂപം പ്രാപിച്ചത് വീണ അനുഭവിച്ചു  അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

" വെറുതെയല്ല,  കള്ളൻ ഇരിപ്പ് ഉറയ്ക്കാതെ  ഓടി വന്നത്... കൊതിയൻ...!"

ഉള്ളാലെ  പറഞ്ഞു, വീണ  ഊറി ചിരിച്ചു...

മോചനം അകലെ ആണെന്ന്,  വീണ  തിരിച്ചറിഞ്ഞു....

വീണയുടെ ചുണ്ടിലും കവിളിലും  കാതിലും  കഴുത്തിലും... എന്ന്  വേണ്ട... ഭ്രാന്ത്  പിടിച്ച  പോലെ... മോഹൻ നക്കി തോർത്തി...

" ആകെ.. വിയർപ്പും കരിയുമാ,  മോഹനേട്ടാ... "

" വിട്ട്  കളയല്ലേ.. "  എന്നാണ് മോഹമെങ്കിലും,