Chapter Title : രാത്രി വിരിയുന്ന പൂ [മാത്തൻ]
കൈകളും തലയ്ക്ക് മേലെ ഉയർത്തി, കാലുകൾ അകത്തി..... അങ്ങനെ.... "
മോഹൻ വീണയെ നോക്കി കണ്ണുകൾ പാതി അടച്ചു..
" പോ... അവിടുന്ന്... നാണക്കേട്... ഇതിനാണോ അര ദിവസം ലീവ് എടുത്തു നിന്നത്...? "
കാൽ നഖം കൊണ്ട് ചിത്രം വരച്ചു... കള്ളനെ ധിക്കരിക്കാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ടും സ്നേഹപൂർവ്മുള്ള ആവശ്യം മുൻ നിർത്തിയും... പെട്ടെന്ന് വീണ കാലകത്തി , ഇരു കൈകളും ഉയർത്തി ഒരു സെക്കൻഡ് നേരം നിന്നു... കമ്പിത ഗാത്രനായ " കള്ളന്റെ " മടിയിൽ വീണു...
ഇതിനകം ഉടുതുണി ഉരിഞ്ഞു കളഞ്ഞ മോഹന്റെ കൊടിമരം പുഴ വക്കത്തെ തെങ്ങ് പോലെ ലേശം ചാഞ്ഞു, വെട്ടി വെട്ടി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു, വീണയ്ക്ക് കൗതുകമായി...
കീഴ്ച്ചുണ്ട് കടിച്ചു, വീണ മോഹന്റെ ലഗാൻ കയ്യിലെടുത്തു.... തൊലി മാറ്റിയും മൂടിയും കൊഞ്ചിക്കാൻ തുടങ്ങി....
തക്കാളി മകുടം കണ്ടു അതിൽ പെരുവിരൽ അമർത്തി, വീണ കൊതിയോടെ മോഹന്റെ മുഖത്ത് ഉറ്റു നോക്കി....
തുടരും
💬 Comments
View all comments