Chapter Title : രാത്രിയില്‍ വിടരുന്ന പൂവുകള്‍ [സ്മിത]

ഇറങ്ങി ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്?"

അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു .

"ചേച്ചി അതെനിക്ക്...അത് ചേച്ചിയോട് പറയാൻ പറ്റില്ല..."

"എടാ കൊച്ചെ, എനിക്ക് മനസ്സിലായി, എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഛെ, ഒന്നും വേണ്ടാരുന്നു എന്നൊക്കെ തോന്നുന്നു...കുറ്റബോധം...അതോക്കെയാണോ?"

"എന്റെ സ്വന്തം പെങ്ങൾ അല്ലെ ..അപ്പോൾ ..."

"സ്വന്തം പെങ്ങൾ കെട്ടിയോനല്ലാത്ത ഒരാളുടെ കൂടെ കണ്ടയാളല്ലേ നീ? അതിനേക്കാൾ വലുത് ഒന്നുമല്ലല്ലോ ഇത്! പിന്നെ എന്നാ?"

അവൾ ചോദിച്ചു.

ആ  ചോദ്യം അവനൽപ്പം ആശ്വാസം കൊടുത്തു എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

“മാത്രമല്ല നീയും അത്ര വെടിപ്പല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം,"

അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

"എന്നുവെച്ചാൽ"

അവൻ പരിഭ്രമത്തോടെ, ചമ്മലോടെ ചോദിച്ചു.

"നീ കന്യകൻ അല്ലന്ന്"

ആ വാക്കുകൾ അവനിൽ ശരിക്കും ഭയം നിറച്ചു.

"നീയെന്തിനാ അതിനു ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ ചെക്കാ..."

അവളവന്റെ തോളിൽ അമർത്തി.

"ഇങ്ങോട്ട് വിടുന്നേന് മുമ്പ് 'അമ്മ എല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞാരുന്നു...എന്നുവെച്ചാൽ നിന്റെ ചുറ്റിക്കളി മൊത്തം അറിയാമെന്ന്...."

അവൻ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"'അമ്മ പറഞ്ഞത് നേരുതന്നെയാണോടാ?"

ശ്രീദേവി തുടർന്ന് ചോദിച്ചു.

"നാട്ടിലെ സകല പെണ്ണുങ്ങളേം വളച്ചെടുത്ത് ....എന്നിട്ട് ...അങ്ങനെയൊക്കെയായിരുന്നോ നീ?

"അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല ചേച്ചി...'

അവൻ ചമ്മലോടെ ചിരിച്ചു.

"അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല ചേച്ചി!"

അവൻ പറഞ്ഞത് അതേ സ്വരത്തിൽ അനുകരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

"'അമ്മ പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു ഏഴെട്ടു പെണ്ണുങ്ങടെ കാര്യം എനിക്കറിയാം...കൊച്ചു പെമ്പിള്ളേരെ മുതൽ ആന്റി മാറി വരെ..."

അവന്റെ മുഖം ചമ്മൽ കൊണ്ട് കുതിർന്നു.

"കള്ളക്കണ്ണൻ ..."

ശ്രീദേവി അവന്റെ കവിളിൽ പിച്ചി.

"മയക്കുന്ന ചിരി...സുന്ദരക്കുട്ടപ്പൻ..വെറുതെയല്ല പെമ്പിള്ളേര് കാൽച്ചോട്ടിൽ വീഴുന്നെ!"

"ശ്യേ..ഈ ചേച്ചി..."

"ശ്യേ, ഈ ചേച്ചി