Chapter Title : രാത്രിയില്‍ വിടരുന്ന പൂവുകള്‍ [സ്മിത]

...ഒന്ന് പോടാ.....എത്ര എണ്ണത്തിനെ പൊക്കിയെടാ ഇതുവരെ...?"

സന്ദീപിനും രസം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്വന്തം ചേച്ചിയാണ് ചോദിക്കുന്നതെങ്കിലും ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ വീർപ്പുമുട്ടൽ, സുഖമുള്ള ചങ്കിടിപ്പ്, ഉയരുന്ന ചൂടു ശ്വാസം...

"അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ ഒരു എട്ടു പേരെ..."

"ഈശ്വരാ..."

അവൾ തലയിൽ കൈവെച്ചു.

"ഇത്രേം ചെറിയ ഏജിൽ എട്ടുപെണ്ണുങ്ങളുമായി നീ! എടാ അപ്പോൾ കല്യാണപ്രായമാകുമ്പോൾ..ഇതെവിടെ ചെന്ന് നിൽക്കും ചെക്കാ?"

"അതിപ്പോൾ..."

അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.

"കുറച്ചൊക്കെ കൺട്രോൾ ചെയ്യുന്നത് നല്ലതാ കേട്ടോ...അല്ലേൽ കൊറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ പെണ്ണുങ്ങളോടുള്ള താല്പര്യമൊക്കെ പോകും..."

"അതൊക്കെ ചുമ്മാ..."

അവൻ ചിരിച്ചു

."അങ്ങനെയെങ്ങനെയാ താല്പര്യമൊക്കെ പോകുന്നെ? ചേച്ചിക്ക് നാൽപ്പത് നാല്പത്തി രണ്ട് വയസ്സായില്ലേ?എന്നിട്ട് ഇപ്പോഴും ആണുങ്ങളോട് ഭയങ്കര താല്പര്യമുണ്ടല്ലോ..ചേച്ചീടെ ആങ്ങളയല്ലേ ഞാൻ..."

അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ അവൾ നെറ്റി ചുളിച്ച് നാക്ക് കടിച്ചു.

"എന്നാരുന്നെടാ ആദ്യം? ആരാരുന്നെടാ?

"റോസമ്മ ചേച്ചി...രണ്ടു കൊല്ലം മുമ്പ്..."

"അയ്യോ..നമ്മടെ വീട്ടിൽ പണിക്ക് വന്നോണ്ടിരുന്ന റോസമ്മ ചേച്ചിയോ..എടാ അതിന് പത്തമ്പത് വയസ്സ് പ്രായമില്ല?"

അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി.

"അപ്പം നല്ല എക്സ്പീരിയൻസ് ഉള്ള ആളുമായാ നിന്റെ സ്റ്റാർട്ടിങ് അല്ലെ? പൊളിച്ചു...അതുകൊണ്ടാണോ അവരെ 'അമ്മ പറഞ്ഞു വിട്ടത്?"

"അതിപ്പം കയ്യോടെ പൊക്കിയാ പിന്നെ എന്നാ ചെയ്യും..."

ശ്രീദേവി അദ്‌ഭുതപ്പെട്ട് അവനെ നോക്കി.

“ആരാടാ പൊക്കീത്?”

അവള്‍ തിരക്കി.

ആ സംസാരമൊക്കെ സന്ദീപില്‍ വികാരത്തിന്‍റെ തീ കോരിയിട്ടു. അവന്‍ അറിയാതെ അരക്കെട്ടിലെ വീര്‍ത്ത് വരുന്ന മുഴയില്‍ ഒന്ന് ഞെക്കി. പക്ഷെ പെട്ടെന്ന്‍ തന്നെ കൈ പിന്‍വലിച്ചു, ശ്രീദേവി അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍.

“അതും ഇതും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് നിനക്ക് പിന്നേം പ്രശ്നമായല്ലോ അല്ലെ?”

അവള്‍