Chapter Title : രാത്രിയില് വിടരുന്ന പൂവുകള് [സ്മിത]
വരുന്നത് കണ്ടാരുന്നല്ലോ...എന്നാ, അവമ്മാരി ഇനി ചേച്ചീനെ എങ്ങാനും ഞെക്കുവോ പിടിക്കുവോ ചെയ്തോ! പാല്പ്പുഞ്ചിരി കണ്ടിട്ട് എനിക്കൊരു സംശയം!”
“ശ്യെ! പിന്നെ...അങ്ങനെയൊന്നും ഒണ്ടായില്ല...”
അവള് പുഞ്ചിരി വിടാതെ പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ എന്നാ ഒണ്ടായെ?”
അവന് ചോദിച്ചു.
“അവമ്മാര് കൊറേ പുന്നാരോം പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്നു...വെള്ളോം കുടിച്ചിട്ട് പോയി...”
“ശരി! വിശ്വസിച്ചു...”
അവളെ സംശയത്തോടെ നോക്കി സന്ദീപ് പറഞ്ഞു.
“ആ, ഇപ്പഴാ ഓര്ത്തെ..ചേച്ചി നാളെ അവമ്മാര് വരുമ്പം ബ്ലൌസും മുണ്ടും ഉടുക്കാമോ?”
“എഹ്?”
അവള് അമ്പരന്ന് അവനെ നോക്കി.
“മുണ്ടും ബ്ലൌസുമോ? എന്തിന്?”
“അവമ്മാര്ക്ക് ചേച്ചിയെ മുണ്ടിലും ബ്ലൌസിലും ഒന്ന് കാണണം എന്ന്!”
“അസാധ്യം!”
അവള് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.
“സന്ദീപേ അസാധ്യം എന്ന് പറഞ്ഞാല് അസാധ്യം! നടക്കുകേല മോനെ!”
“ഹ! എന്താ ചേച്ചി ഇത്...”
അവന് അസഹനീയമായ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.
“ചേച്ചീടെ ബോഡി സൂപ്പര് ആയത് കൊണ്ടല്ലേ? ഇത്രേം മുഴുത്ത നല്ല ഷേപ്പുള്ള ഉരുണ്ട മുല രണ്ടും നല്ല അര ബ്ലൌസിനകത്ത് കിടക്കുമ്പോള്...ഹോ! ഓര്ക്കുമ്പോള് തന്നെ കമ്പിയാകുവാ...ചേച്ചി ഒന്നോര്ത്ത് നോക്കിക്കേ..ശരിക്കും ഡീപ്പ് നെക്ക് ബ്ലൌസ്സില്...എന്നുവെച്ചാ നല്ല കഴുത്തിറക്കം കൂടിയ ബ്ലൌസില് ആ തുറിച്ചു കൊഴുത്ത ഉരുണ്ട മുല രണ്ടും നന്നായി പുറത്തേക്ക് കാണിച്ച്, സൂപ്പര് ഇടവണ്ണമുള്ള അരയില് പൊക്കിളിന് വളരെ താഴ്ത്തി ചുവന്ന ഡിസൈന് ഉള്ള ഒരു ലുങ്കിയുമുടുത്ത്, എന്റെ പൊന്നോ! ആ ഒരു സീന്! കാണുമ്പം തന്നെ അവമ്മാര്ക്കു ചീറ്റും!”
“ചീറ്റുമെന്നോ! എന്ത് ചീറ്റും എന്ന്?”
“ഇത് കണ്ടോ?”
ഷോട്ട്സിന് മുമ്പിലെ മുഴയില് പിടിച്ച് അമര്ത്തി അവന് പറഞ്ഞു.
“ഇതിനാത്ത്ന്ന് കൊഴുത്ത പാല് ചീറ്റുന്ന്...”
“എപ്പഴും ഇങ്ങനെയാണോ?”
മുഴയിലേക്ക് നോക്കി അവള് ചോദിച്ചു.
“ഈ ഏജില് ഏത് ബോയ്സ്സിന്റെ ഫ്രണ്ടാ ചേച്ചി പൊങ്ങിയിരിക്കാത്തെ?”
“നീ ഇന്നലെ കത്തി വെച്ചോണ്ടിരുന്ന സാറാമ്മ ചേച്ചിയില്ലേ...അവളുടെ മട്ടും ഭാവോം കണ്ടിട്ട് നിന്റെ ചൂണ്ടേല് കൊത്തിയ പോലെ ഉണ്ട്... ചെല്ലെടാ... അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു ഈ പൊങ്ങി നിക്കുന്നത് താഴ്ത്താന് നോക്ക്...”
“ഓ! ചേച്ചീടെ കാമദേവന് ജോര്ജ്ജ് ചേട്ടന്റെ മിസ്സിസ്...ഡാര്ലിംഗ് അല്ലെ?”
“അതെ..”
“എന്റെ പൊന്നേ...”
കസേരയില് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് സന്ദീപ് അതീവ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
💬 Comments
View all comments