Chapter Title : രാത്രിയില് വിടരുന്ന പൂവുകള് [സ്മിത]
“എന്റെ ചേച്ചീ...എങ്ങനെയാ ഇവിടെ നിന്ന് ഒന്ന് ചാടണ്ടേ എന്ന് കരുതി നോക്കി ഇരിക്കുവാരുന്നു..സാറാമ്മ ചേച്ചീടെ മെസേജ് വന്നതേയുള്ളൂ..വരുന്നോന്നും ചോദിച്ചോണ്ട്....”
“അമ്പടാ കള്ളാ!”
അവന്റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ച് തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അവള് പറഞ്ഞു.
“പറഞ്ഞ് സെറ്റാക്കി മെസേജ് അയക്കാനൊക്കെ തൊടങ്ങിയാരുന്നോ! കൊള്ളാം! പോയേച്ചു വാ...അതോ ഇന്ന് നൈറ്റ് വരുവോ?”
“വരാന് നോക്കാം...”
അവളുടെ മുലയില് ഒന്ന് ഞെക്കി വിട്ട് സന്ദീപ് പറഞ്ഞു.
“നീ കെട്ട്യോനെ ഓര്ത്ത് വിരലിട്..ഞാന് പോയി കെട്ട്യോളെ ഊക്കിയിട്ട് വരാം...”
**********************************************
സന്ദീപ് വരുമ്പോൾ സാറാമ്മ സിറ്റൗട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
"എന്താ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നെ? തണുപ്പടിക്കില്ലേ?"
അവൻ ചോദിച്ചു.
"നീ വരൂന്ന് പറഞ്ഞില്ലാരുന്നോ? ടൈം ആയിട്ടും കാണാത്തപ്പോ..."
അത് പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ അവനെ ലജ്ജയോടെ നോക്കി.
അവനും ചെറിയ നാണത്തോടെ അവളെ നോക്കി. അതിന്റെ മനോഹാരിതയിൽ അവൾ ഒരു നിമിഷം സ്വയം മറന്ന് അവനെ നോക്കി നിന്നു.
"മെസേജ് ചെയ്യുമ്പോ ഭയങ്കര പുലിയായ ആളാണോ ഇപ്പോൾ എന്റെ മുമ്പിൽ ഇങ്ങനെ നാണിച്ചു നിൽക്കുന്നെ?"
എഴുന്നേറ്റിട്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യം അവൻ്റെ പുഞ്ചിരിയുടെ വിദ്യുത് സൗന്ദര്യം ഒന്നുകൂടി കൂട്ടി.
"പുറത്ത് ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ ആരേലും കാണില്ലേ ചേച്ചി?"
ചുറ്റുപാടും നോക്കിയിട്ട് അവൻ ചോദിച്ചു.
"ആര് പറഞ്ഞു, പുറത്ത് നിൽക്കാൻ..."
അകത്തേക്ക് കയറിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
"വാ..."
അവർ അകത്തേക്ക് കയറി. വിശാലമായ ഹാളിൽ, മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ നറുമണം പരന്നിരുന്നു.
"ഇതേതാ ചേച്ചി പെർഫ്യൂം?"
ശ്വാസമെടുത്ത് അവൻ ചോദിച്ചു.
"അച്ചായൻ കുവൈറ്റിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഏതോ അത്തറാ..പേരൊന്നും എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല...എന്തിനാ പേര്? മണോം ഗുണോം ഒണ്ടായാപ്പോരേ?"
അവൾ ചിരിച്ചു.
കറുത്ത നൈറ്റി ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. പാൽനുര പോലുള്ള അവളുടെ വെളുത്ത കൊഴുത്ത ദേഹത്തിന്റെ വശ്യദൃശ്യമപ്പോൾ വല്ലാതെയിരട്ടിച്ചു. തടിച്ച നിതംബത്തിനു മേൽ അടിയിലെ പാൻറ്റിയുടെ ഔട്ട് ലൈൻ എടുത്തു കാണിച്ചു. ഇറുക്കമുള്ള നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ കൂർത്ത മുലകൾ എടുപ്പോടെ നിന്നു.
"നോക്കിയെന്നെ കൊന്നു കളയുമോ നീ?"
അവൾ തിരക്കി.
അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
"നിൻറ്റെയീ മയക്കുന്ന ചിരി..."
അവൾ പറഞ്ഞു.
"ഞാൻ പെട്ടുപോയത് അതിലാ...നിൻറ്റെ 'അമ്മ ഭയങ്കര സുന്ദരിയായിരിക്കും അല്ലേടാ..."
"അമ്മയെ കാണണമെങ്കിൽ എന്റെ ചേച്ചിയെ കണ്ടാ
💬 Comments
View all comments