Chapter Title : രാത്രിയില്‍ വിടരുന്ന പൂവുകള്‍ [സ്മിത]
അവന്‍ പറഞ്ഞു.
“ഇതിനാത്ത്ന്ന്‍ കൊഴുത്ത പാല്‍ ചീറ്റുന്ന്...”
“എപ്പഴും ഇങ്ങനെയാണോ?”
മുഴയിലേക്ക് നോക്കി അവള്‍ ചോദിച്ചു.
“ഈ ഏജില്‍ ഏത് ബോയ്സ്സിന്‍റെ ഫ്രണ്ടാ ചേച്ചി പൊങ്ങിയിരിക്കാത്തെ?”
“നീ ഇന്നലെ കത്തി വെച്ചോണ്ടിരുന്ന സാറാമ്മ ചേച്ചിയില്ലേ...അവളുടെ മട്ടും ഭാവോം കണ്ടിട്ട് നിന്‍റെ ചൂണ്ടേല്‍ കൊത്തിയ പോലെ ഉണ്ട്... ചെല്ലെടാ... അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നു ഈ പൊങ്ങി നിക്കുന്നത് താഴ്ത്താന്‍ നോക്ക്...”
“ഓ! ചേച്ചീടെ കാമദേവന്‍ ജോര്‍ജ്ജ് ചേട്ടന്‍റെ മിസ്സിസ്...ഡാര്‍ലിംഗ് അല്ലെ?”
“അതെ..”
“എന്‍റെ പൊന്നേ...”
കസേരയില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് സന്ദീപ് അതീവ സന്തോഷത്തോടെ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“എന്‍റെ ചേച്ചീ...എങ്ങനെയാ ഇവിടെ നിന്ന് ഒന്ന് ചാടണ്ടേ എന്ന് കരുതി നോക്കി ഇരിക്കുവാരുന്നു..സാറാമ്മ ചേച്ചീടെ മെസേജ് വന്നതേയുള്ളൂ..വരുന്നോന്നും ചോദിച്ചോണ്ട്....”
“അമ്പടാ കള്ളാ!”
അവന്‍റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ച് തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“പറഞ്ഞ് സെറ്റാക്കി മെസേജ് അയക്കാനൊക്കെ തൊടങ്ങിയാരുന്നോ! കൊള്ളാം! പോയേച്ചു വാ...അതോ ഇന്ന് നൈറ്റ് വരുവോ?”
“വരാന്‍ നോക്കാം...”
അവളുടെ മുലയില്‍ ഒന്ന് ഞെക്കി വിട്ട് സന്ദീപ് പറഞ്ഞു.
“നീ കെട്ട്യോനെ ഓര്‍ത്ത് വിരലിട്..ഞാന്‍ പോയി കെട്ട്യോളെ ഊക്കിയിട്ട് വരാം...”
**********************************************
സന്ദീപ് വരുമ്പോൾ സാറാമ്മ സിറ്റൗട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
"എന്താ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നെ? തണുപ്പടിക്കില്ലേ?"
അവൻ ചോദിച്ചു.
"നീ വരൂന്ന് പറഞ്ഞില്ലാരുന്നോ? ടൈം ആയിട്ടും കാണാത്തപ്പോ..."
അത് പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ അവനെ ലജ്ജയോടെ നോക്കി.
അവനും ചെറിയ നാണത്തോടെ അവളെ നോക്കി. അതിന്‍റെ മനോഹാരിതയിൽ അവൾ ഒരു നിമിഷം സ്വയം മറന്ന് അവനെ നോക്കി നിന്നു.
"മെസേജ് ചെയ്യുമ്പോ ഭയങ്കര പുലിയായ ആളാണോ ഇപ്പോൾ എന്‍റെ മുമ്പിൽ ഇങ്ങനെ നാണിച്ചു നിൽക്കുന്നെ?"
💬 Comments
View all comments