Chapter Title : രാവ് 3 [Achillies]

അവർക്കില്ലാത്ത ജാഡ നമ്മൾ കാണിക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ, തിരിച്ചു കിട്ടിയ ചിരിയും വാങ്ങി, ഓഡിറ്റോറിയതിനടുത്തേക്ക് നടന്നു കയറുമ്പോൾ പിള്ളേരെല്ലാം ഗസ്റ്റിനെ കാണാൻ വേണ്ടി എത്തി നോക്കാൻ തുടങ്ങി ജിമ്മൻമാർ ഒരു റൌണ്ട് തീർത്തു നടുക്ക് സമീഷയെ പൂട്ടി നടക്കുമ്പോൾ ആർക്കും വേണ്ടാത്ത ജോപ്പനും അതിന്റെ നടുക്ക് കയറി,

ഞാൻ സൈഡിലൂടെ നേരെ സ്റ്റേജിന്റെ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു, സ്റ്റേജിൽ ആ നേരം എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ടു കൃഷ്ണേന്ദുവിനൊപ്പം മേഘ മിസ്സും ആങ്കറിങ്ങിന് നിൽക്കുന്നു,...

അവരെ വെൽക്കം ചെയ്യുമ്പോൾ മലയാളത്തിൽ കൃഷ്ണേന്ദുവും ഇംഗ്ലീഷിൽ മേഘ മിസ്സും തകർത്തലക്കുന്നുണ്ട്, സമീഷയെ കണ്ട പിള്ളേരൊക്കെ ഒച്ചപ്പാടും ബഹളവും ആർപ്പുവിളിയും ഒക്കെ തുടങ്ങുമ്പോഴും ഇവരുടെ ആങ്കറിങ് സീനായിരുന്നു, ഇത്ര നേരം കൊണ്ട് ഇവരിങ്ങനെ സെറ്റ് ആക്കിയോ എന്നു പോലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയിരുന്നു.

ബാക്ക് സ്റ്റേജിൽ കയറുമ്പോൾ ആരതി അവരെ നോക്കി വായും പൊളിച്ചു നിൽക്കുന്നതും കണ്ടൊണ്ട് ഞാൻ ചെന്നു.

“ഡി….”

“ഹോ ഞെട്ടി പോയല്ലോടാ തെണ്ടി….”

പിന്നിൽ നിന്ന് തലയിൽ കൊട്ടി ഞാൻ വിളിച്ചതിന് അവളെന്നെ നോക്കി കുരച്ചു.

“വായി നോക്കി നിൽക്കാതെ വാടി കസേരപ്രാന്തി…”

അവളെ കൂട്ടി ഞാൻ സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ പിള്ളേരുടെ ഇടയിലൂടെ ഗസ്റ്റും ജോപ്പനും ടീമും എത്തി, അതിലും കിടിലൻ ആങ്കറിങ്ങുമായി മിസ്സും കൃഷ്ണേന്ദുവും.

നേരെ സ്റ്റേജിലേക്ക് എല്ലാവരെയും ക്ഷണിച്ചിരുത്തി.

പിള്ളേരെ എല്ലാം അടക്കി നിർത്തി പരിപാടി തുടങ്ങി, ജോർജ്ജിന്റെ കൊല്ലാക്കൊല സഹിച്ചു പിള്ളേര് ഇരുന്നതിന് ഒരേയൊരു കാര്യം സ്റ്റേജിലെ സമീഷ ആയിരുന്നെന്ന് മണ്ടൻ ജോർജിനൊഴികെ ബാക്കി എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.

ഉൽഘാടനം കഴിഞ്ഞു സത്യപ്രതിജ്ഞ കഴിഞ്ഞു ജോപ്പന്റെയും ബാക്കിയുള്ളവരുടെ പ്രസംഗവും കഴിഞ്ഞ്