Chapter Title : രാവ് 3 [Achillies]

ഇപ്പോൾ അങ്ങോട്ടു വരും പിള്ളേര് കേറി തോണ്ടലും പിടിക്കലും ഒന്നു ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല, നീ പറ്റിയ കുറച്ചെണ്ണത്തിനെ വിളിച്ചു ഒരു ടീം സെറ്റ് ആക്കിക്കോ…”

ടാക്സിലെ ജിമ്മനെ വിളിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു, എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും, പരിപാടിയുടെ ഇടയിൽ ബോധമില്ലാതെ തിരിഞ്ഞു നിക്കുന്ന ഏതേലും ഒന്നിന് ഞരമ്പ് കയറിയാൽ ആകെ ഊമ്പലാവും, ഇതാവുമ്പോൾ ഇവന്മാര് കൈകാര്യം ചെയ്തു വിട്ടോളും…

ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ നിന്ന് അനൗൻസ്മെന്റ് കേട്ടു തുടങ്ങുമ്പോൾ സൂരജും കുറച്ചു ജിമ്മന്മാരും ഗസ്റ്റിനെ കൂട്ടാൻ വരുന്നത് കണ്ടു.

അവരോടൊപ്പം ഞാൻ പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പരിവാരങ്ങൾ എല്ലാം കൂടി മുല്ലപ്പന്തൽ കടന്നു അടുത്തെത്തി.

സമിഷയുടെ അരിക് പറ്റി ചേർന്നു ജോപ്പൻ ഇളിച്ചു പിടിച്ചു വരുന്നുണ്ട്,

മൈരൻ വല്ലോം അറിയണോ, മനുഷ്യൻ ഇവിടെ ഓടി ചാവാറായി….

ഞാൻ ചെല്ലുന്നത് കണ്ട ജോപ്പൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“ഡാ സീനൊന്നുമില്ലല്ലോ…”

ഈ തെണ്ടി അറിഞ്ഞോ…

“ആ ഒരു വിധത്തിൽ ഒതുക്കി വിട്ടു…”

ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞു.

“എന്ത് ഒതുക്കി വിടാൻ, എടാ മൈരേ, എന്റെ മുണ്ടും ഷർട്ടും സീനില്ലല്ലോ എന്നു ഒരു ലുക്ക് ഒക്കെ ഇല്ലേ…”

ഇതിന് വേണ്ടി അമ്മേടെ കാലു പിടിച്ചു വാങ്ങിയ ഷർട്ടും മുണ്ടും നിവർത്തി വലിച്ചു ജോപ്പൻ ചോദിച്ചുത് കേട്ട എനിക്ക് അങ്ങു വിറഞ്ഞു വന്നു.

“ഏയ്‌…സീനില്ല നേരെ പാലത്തിന്റെ താഴെ പോയി കുനിഞ്ഞു നിന്നാൽ സുമ ചേച്ചിയെ ഫീൽഡ് ഔട്ട് ആക്കാം, ഈ പരിപാടി ഒന്നു തീർന്നു കിട്ടിയാൽ മതിയെന്ന നിലയിലാ ഞാൻ, അപ്പോഴാ അവന്റെ ഓരോ കൊണ…”

സമിഷയെ നോക്കി ഞാനും ഒന്നു ചിരിച്ചു കാണിച്ചു,