Chapter Title : രാവണ ഉദയം 5 [Uncle jhon]

ഞാൻ

മണിയെ പോയി കാണാം എന്നോട് പറയാതെ കുഞ്ഞേട്ടനെ പണിക്ക് വിട്ടതിനു ചീത്ത പറയണം എവിടെ തടിച്ചി മണി

അവൾ അവിടെ അടഞ്ഞു കിടന്ന വാതിൽ മുട്ടി.. തുറക്കുനില്ല അവൾ 4,5 തവണ മുട്ടി നോക്കി

കുഞ്ഞി.... ഓഹ് ഇവിടെ ഇല്ലേ തറവാട്ടിലും ആരു ഇല്ല ഇവിടെ ആരൂല എന്നെ ആരും കൂട്ടില്ല എല്ലാവരും പുറത്ത് പോയി ഇങ് വരട്ടെ മിണ്ടില്ല ആരോടും പിണക്കമാ

അവൾ അത് പറഞ്ഞു അവസാനം നല്ലൊരു മുട്ട് കുടി മുട്ടി തിരിഞ്ഞു നടന്നു കുറച്ച് നടന്നതും പെട്ടന്ന് വാതിൽ തുറന്നു അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി മണിയമാ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ ചുവന്ന കണ്ണ് മുഖത്തു ചോര തുടുപ് അലങ്കോലമായി മുഖത്തു വീണു കിടക്കുന്ന മുടി ഒരു സെക്കൻഡിനുള്ളിൽ അവൾ കണ്ടത് അതായിരുന്നു

മണിയമാ അവളെ കണ്ടതും നടുക്കം ആണോ അതോ സങ്കടം വന്നതോ തന്റെ കുഞ്ഞിന്നേ കാണാതായതിൽ ഉള്ള ദേഷ്യമോ ആ സെക്കൻഡിൽ അവർ വാതിൽ കൊട്ടി അടച്ചു

എല്ലാം നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആയിരുന്നു കുഞ്ഞി ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു

മണിയമാ താൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്നാ ബോധിത്തിൽ വന്നതും മുഖം വാതിലിൽ ഇട്ട് ശക്തിയിൽ മുട്ടി ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടതും അവർ ഞെട്ടി വാതിലിൽ പെട്ടെന്ന് തുറന്നു

മുറ്റത്തു വെള്ളം വെച്ചിരുന്ന ചെമ്പു കുടങ്ങൾ മറിഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്നു അതിന്റെ അടുത്ത് ആയി കുഞ്ഞി മണ്ണിൽ വീണു കിടക്കുന്നു മണിയമയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു പോയി അവരുടെ കണ്ണുകൾ പേടിയാൽ തുറിച്ചു നിന്ന് പോയി അവർ നിന്നിടത് നിന്ന് കുഞ്ഞിയുടെ അടുത്തേക്ക് സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്തു പാഞ്ഞെടുത്തു അവരുടെ നിലവിളി മംഗലത്ത് തറവാട് തന്നെ കുലുക്കി കളഞ്ഞു

മണിയമാ.... അയ്യോ യെന്ന് രാസാത്തി അമ്മ തങ്കമ്മേ അയ്യോ മോളെ

അവർ ഓടി അവളുടെ അടുത്ത് എത്തി അവളെ താങ്ങി മടിയിൽ കിടത്തി അവൾ ബോധം ഇല്ലാതെ വെട്ടി വീണ ചേമ്പ് തണ്ടിന്റെ ഇല്ല പോലെ ആകെ വാടി പോയിരുന്നു അവർ അവളെ കൈയിൽ എടുത്തു അവിടെ ഇരുന്നു ആർത്തു വിളിച്ചു

മണിയമാ...