Chapter Title : രാവണ ഉദയം 5 [Uncle jhon]

ആ രണ്ടു മകളെയും ഓർത്തു ഞാൻ കരയേണ്ടി വന്നു എന്റെ മോനെ നിങ്ങൾ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തി അതിന്റെ ദേഷ്യം ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിയോട് കാണിച്ചതിനും അതിന്റെ വേദനയും നിങ്ങൾ കാരണം ഞാൻ അനുഭവിച്ചു വിടില്ലെടി ഒരുത്തനെയും വിടില്ല ഞാൻ അയ്യനാർ സ്വാമിയാണേ സത്യം മുച്ചോടു മുടിക്കും ഡി ഇന്ത കുടുംബത്തെ യെവനലെയും ഉഗ്ഗളെ കപത്ത മുടിയമാ പണ്ണുവേ

അവരുടെ ഇ വാക്കുകൾ ശാപം വചനം പോലെ മാളുവിന്റെ ചെവിയിൽ അലയടിച്ചു അവൾ കാത് പോത്തി മണ്ണിൽ മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു പോയി എന്നിട്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി

മാളു... ചേച്ചി ശപികലെ ചേച്ചി ഇതൊന്നും കേൾക്കാൻ ഉള്ള ത്രാണി എനിക്കില്ല ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാതെ പോയ ഒരു സ്ത്രീ ആയി പോയി ചേച്ചി ഞാൻ ആ കുടുബത്തിൽ ആർക്കും ഒരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യാത്തവരും ഉണ്ട് ചേച്ചി അവർക്ക് ചേച്ചിയുടെ ശാപം ഏൽക്കും ചേച്ചി

മണിയമാ.... ഒരു പച്ചപ്പുള്ളയെ നായിയെ അടിക്കറേ മാതിരി അടിക്കുബോയും അത് പത്തു ഒന്നും മേ സെയമേ നിന്ന ഉങ്ക നല്ലവാഗ്ഗളുംക്കും യെന്നോടാ ശാപം ഏൽക്കും ഡി താപ്പ് പത്തു സുമ്മ കൈ കെട്ടി നിന്തവാഗ്ഗതടി തപ്പേ പാണവാഗളേ വിടെ റൊമ്പ തപനവഗേ നീ യെലാം അതിലെ വരും ഡി

മാളു അത് കേട്ട് പൊട്ടി കരഞ്ഞു പോയി

മണിയമാ....ഉന്നോടാ ഇന്ത അയ്ഗൈ യെല്ലാം പത്തു യെന്നക് ഉന്ന് മേലെ അധികമാ കോപം താണ്ടി വരുത്

മാളു.. ചേച്ചി എന്ത് വെണ്ണേലും പറഞ്ഞോ എന്ത് വേണേലും ചെയ്തോ ഞാൻ നിന്ന് തരാം പക്ഷെ ഇനി കുഞ്ഞിയേ