Chapter Title : രചനയുടെ വഴികൾ 2 [അപരൻ]

ചാടിയോടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതേ പോസിൽ നിന്നു പോയി...

വിനായകന് ദർഭമുന കാലിൽ കൊണ്ട് കാലുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ദമയന്തിയെ ഓർമ്മ വന്നു...

ടീഷർട്ടാണ് തങ്കമ്മ ഇട്ടിരുന്നത്. രാത്രി ഷഡ്ഡി ധരിച്ചു പരിചയമില്ലാതിരുന്നതിനാൽ അതും ഇട്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.

ഷേയ്പൊത്ത ഉരുണ്ട കുണ്ടി. കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടകൾ. രണ്ടും പാൽ പോലെ വെളുത്ത നിറം. തുടകൾക്കിടയിലൂടെ അപ്പത്തെ മൂടുന്ന രോമരാജികൾ അല്പമായി കാണാം...

പണ്ട് ഡച്ച് സേനാനായകൻ ഡിലനായി കേരളത്തിലെത്തിയപ്പോൾ തേയില ശേഖരിക്കാനായി ഇടുക്കിയിൽ തങ്കമ്മയുടെ അമ്മൂമ്മയുടെ വീടിനടുത്തായിരുന്നു കൂടാരമടിച്ചത്...

ആ വകയിൽ കിട്ടിയ ജീനുകൾ തങ്കമ്മയ്ക്കും പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയിരുന്നു. അതു പോലെ റോസ് കളർ. ഉയരവും ഷേയ്പുമുള്ള ശരീരം. കാണാൻ അതീവസുന്ദരി.

ശരീരം സായ്പിന്റെ ജീനിൽ നിന്നായിരുന്നെങ്കിലും സ്വഭാവം മലയാളിയുടെ കൂതറ ജീനിൽ നിന്നായിരുന്നു...

ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അമ്പരന്നു പോയെങ്കിലും പിന്നെ തങ്കമ്മ താഴേക്കു ചാടി. പക്ഷേ കാലിൽ കുടുങ്ങിയ ജീൻസ് കാരണം ടൈമിംഗ് തെറ്റി മൂടു കുത്തി സിംഹാസനത്തിലിരുന്നു.ഇരുന്നു കൊണ്ട് ജീൻസ് വലിച്ചു കയറ്റാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും തുടകളുടെ വണ്ണം കാരണം ശ്രമം പാതിവഴിയിലുപേക്ഷിച്ചു. കാലുകൾ പിണച്ച് പൂറു മറച്ചു.

കാര്യം ഒരാളൊന്നു പൂറു കണ്ടെന്നു കരുതി തങ്കമ്മയ്ക്ക് ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ നാട്ടിൽ ചീപ്പാണെങ്കിലും അയൽരാജ്യത്തേക്ക് ഇപ്പോൾ എക്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നതു കൊണ്ടു ഒന്നു വെയ്റ്റിട്ടെന്നേയുള്ളൂ...

തങ്കമ്മയുടെ കളറും ഒത്ത ശരീരവും സിംഹാസനത്തിലുള്ള ഇരിപ്പും ഭാവവുമൊക്കെ കണ്ട വിനായകൻ തങ്കമ്മയെ ഒരു രാജകുമാരിയായി തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.

എടുത്തോ എന്നു രാജാവു പറഞ്ഞെങ്കിലും ഇത്ര സുന്ദരിയായ ഒരു രാജകുമാരിയെ തനിക്കായി ഒരുക്കി നിർത്തുമെന്നു കരുതിയില്ല. വിനായകൻ ചിന്തിച്ചു.

പിന്നെ ഒട്ടും അമാന്തിച്ചില്ല. വിനായൻ ധരിച്ചിരുന്ന പാന്റ്സിന്റെ സിബ്ബൂരി